Jaskier

także: Julian Alfred Pankratz, wicehrabia de Lettenhove

Kim jest Jaskier

Jaskier, a właściwie Julian Alfred Pankratz wicehrabia de Lettenhove, to poeta, trubadur i najwierniejszy przyjaciel Geralta w sadze Andrzeja Sapkowskiego. Absolwent i przez rok wykładowca Akademii Oxenfurckiej, bywalec królewskich dworów, kobieciarz i gaduła. Towarzyszy wiedźminowi od pierwszych opowiadań aż do ostatniego tomu. Występuje w zbiorach „Ostatnie życzenie” i „Miecz przeznaczenia”, we wszystkich pięciu tomach sagi oraz w „Sezonie burz”.

To jego ballady rozsławiły Geralta na całym Kontynencie. Wiele z tego, co ludzie w świecie Wiedźmina wiedzą o Białym Wilku, Yennefer i Ciri, pochodzi z pieśni Jaskra, często mocno podkoloryzowanych.

Pełne imię i tytuł to pilnie strzeżona tajemnica. Jaskier ujawnia je dopiero w Toussaint, gdy rozpoznają go tamtejsi rycerze. Szlacheckie pochodzenie przez całą sagę trzyma w cieniu artystycznego pseudonimu.

Wygląd i charakter

Jaskier jest przystojnym blondynem, ubranym modnie i krzykliwie. Jego znakiem rozpoznawczym jest kapelusik z pióropuszem z piór czapli i lutnia, z którą się nie rozstaje. Wygląda na młodszego, niż jest. W „Krwi elfów” Dijkstra kpi, że bard ma blisko czterdzieści lat, wygląda na trzydzieści, a zachowuje się jak dziecko.

Jest próżny, gadatliwy i skłonny do przechwałek. Uwodzi kobiety bez względu na stan i zawód, od karczemnych dziewek po księżne, i regularnie płaci za to kłopotami: zazdrośni mężowie, bracia i ojcowie to stały motyw jego życiorysu. Bywa tchórzliwy, ale w decydujących chwilach okazuje się lojalny i odważniejszy, niż sam by się o to podejrzewał. Pod maską lekkoducha kryje się bystry obserwator, który rozumie ludzi i politykę lepiej niż Geralt.

Ich przyjaźń opiera się na ciągłych przekomarzaniach. Geralt wyśmiewa jego wiersze i romanse, Jaskier wiedźmina za ponurość, ale żaden nie zostawia drugiego w potrzebie.

W opowiadaniach

Według sagi Geralt i Jaskier poznają się na festynie w Gulecie w Aedirn, gdzie wiedźmin ratuje barda przed czterema rozgniewanymi braćmi pewnej dziewczyny. W opowiadaniu „Kraniec świata” jadą razem do Dol Blathanna. Wpadają w ręce elfów, którzy niszczą Jaskrowi lutnię. Przy rozstaniu elfka Toruviel oddaje mu w zamian własny instrument i od tej pory Jaskier gra na elfiej lutni.

W opowiadaniu „Ostatnie życzenie” Jaskier wyławia z rzeki zapieczętowaną butelkę i uwalnia dżinna, który ciężko go rani. Szukając dla niego pomocy, Geralt trafia w Rinde do Yennefer, więc Jaskier jest mimowolnym sprawcą jego najważniejszego romansu.

W „Mieczu przeznaczenia” bard jest przy polowaniu na smoka w „Granicy możliwości”, gra na weselu w „Trochę poświęcenia”, gdzie przedstawia Geraltowi poetkę Essi Daven, a w „Wiecznym ogniu” wciąga wiedźmina w aferę z dopplerem w Novigradzie. Pojawia się też w „Głosie rozsądku”, w świątyni Melitele, gdzie arcykapłanka Nenneke nie ukrywa, co o nim myśli.

Jaskier w sadze

Na początku „Krwi elfów” Jaskier śpiewa balladę o Lwiątku z Cintry, czyli o Ciri. Ściąga to na niego Rience’a, który próbuje wydobyć z niego torturami, gdzie jest dziewczynka. Bard milczy, a z opresji ratuje go Yennefer. W Oxenfurcie przesłuchuje go z kolei szef wywiadu redańskiego Dijkstra, dla którego Jaskier już wcześniej zbierał informacje na dworach.

W „Czasie pogardy” bard jest na wyspie Thanedd w czasie przewrotu czarodziejów. Potem, dzięki glejtowi króla Venzlava z Brugge, jako jeden z nielicznych ludzi dociera do rannego Geralta w lesie Brokilon. W „Chrzcie ognia” rusza z nim na południe szukać Ciri. W drużynie, do której dołączają Milva, Regis, Cahir i później Angoulême, jest tym, który rozładowuje napięcie, gotuje i prowadzi rozmowy. Zaczyna też spisywać wspomnienia zatytułowane „Pół wieku poezji”. Ich fragmenty Sapkowski umieszcza w kolejnych tomach.

Toussaint budzi w nim strach, bo przed laty miał romans z księżną Anną Henriettą i musiał uciekać przed jej mężem. W „Wieży Jaskółki” okazuje się, że książę nie żyje, a księżna przyjmuje barda z otwartymi ramionami. W „Pani Jeziora” Jaskier zostaje w Beauclair, gdy reszta drużyny wyrusza do Styggi, i dzięki temu przeżywa. Romans kończy się jednak źle: księżna przyłapuje go na niewierności i skazuje na ścięcie. Ułaskawia go w ostatniej chwili, gdy do Toussaint wracają Geralt i Ciri, ale wydala go z księstwa. Jaskier jest potem z Geraltem w Rivii w dniu pogromu.

W grach

W grach CD Projekt RED Jaskier jest stałym towarzyszem Geralta, a w polskiej wersji we wszystkich trzech częściach mówi głosem Jacka Kopczyńskiego. W pierwszym „Wiedźminie” (2007) kręci się po Wyzimie, wciąga Geralta w kolejne przygody i jest narratorem zakończenia. W „Wiedźminie 2” Geralt ratuje go i Zoltana spod szubienicy we Flotsam.

W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” bard pomaga Ciri w Novigradzie, trafia w ręce łowców czarownic i musi zostać odbity przez Geralta. Później prowadzi kabaret Kameleon i związuje się z trubadurką Priscillą. Dziennik gry pisany jest z jego perspektywy. To wszystko wątki tylko z gier, książki ich nie znają. Różni się też wygląd: w grach Jaskier ma ciemne włosy, a w książkach jest blondynem.

W filmie i serialu

W polskim filmie „Wiedźmin” (2001) i serialu (2002) Jaskra gra Zbigniew Zamachowski. W serialu Netflixa rolę przejął Joey Batey. Piosenka „Toss a Coin to Your Witcher” („Grosza daj wiedźminowi”) z pierwszego sezonu stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów serialu.

Najczęstsze pytania

Jak naprawdę nazywa się Jaskier? Julian Alfred Pankratz wicehrabia de Lettenhove. Jaskier to jego artystyczny pseudonim.

Czy Jaskier przeżył sagę? Tak. Z drużyny, która wyruszyła szukać Ciri, przeżyli tylko on i Geralt. Jaskier nie pojechał do Styggi, bo został w Toussaint.

Jak Jaskier poznał Geralta? Na festynie w Gulecie, gdzie wiedźmin uratował go przed braćmi uwiedzionej dziewczyny. Od tej pory podróżowali razem, a bard układał o Geralcie ballady.

Jak nazywa się Jaskier po angielsku? Dandelion - tak nazywa go angielski przekład książek i gier. Serial Netflixa zostawił polskie imię Jaskier.