Rience

Kim jest Rience

Rience to czarodziej średniej miary i zawodowy siepacz, najważniejszy wykonawca brudnej roboty Vilgefortza w sadze Andrzeja Sapkowskiego. Przez kilka tomów tropi Ciri, torturując i zabijając każdego, kto może wiedzieć, gdzie jest. Rozpoznać go łatwo po poparzonej twarzy, pamiątce po spotkaniu z Yennefer. Pojawia się w „Krwi elfów”, „Czasie pogardy” i „Wieży Jaskółki”, gdzie ginie z ręki samej Ciri.

Sapkowski zrobił z niego postać, której czytelnik nie żałuje. Rience jest okrutny, ale też tchórzliwy: groźny, dopóki ma przewagę, i żałosny, gdy ją traci.

Przeszłość

Rience studiował dwa lata w szkole czarodziejów w Ban Ard, ale wyrzucono go za drobne kradzieże. Zaraz potem zwerbował go wywiad Kaedwen i najpewniej wyszkolił na zabójcę. Później trafił do lochu w Cintrze za długi, które ktoś niespodziewanie za niego spłacił. Tym kimś był najpewniej Vilgefortz, który w ten sposób zyskał sobie oddanego sługę.

Oficjalnie Rience pracuje dla wywiadu Nilfgaardu, a cesarz Emhyr zleca mu odnalezienie Ciri. W rzeczywistości jest lojalny wyłącznie wobec Vilgefortza, czego Emhyr długo nie wie.

Tropem Ciri

Po rzezi Cintry Rience idzie śladem dziewczynki. Torturuje druida z kręgu opiekującego się sierotami wojennymi i morduje chłopską rodzinę, która przygarnęła Ciri. Tak dowiaduje się, że zabrał ją wiedźmin. Następny na liście jest Jaskier, który śpiewa balladę o Lwiątku z Cintry. Rience porywa barda i zaczyna go torturować, ale przerywa mu Yennefer. Czarodziej ucieka przez portal otwarty przez Vilgefortza, lecz zaklęcie ogniowe Yennefer dosięga go w ostatniej chwili i zostawia mu na twarzy paskudne oparzenie. Od tej chwili Rience przysięga jej zemstę.

Oxenfurt

Geralt chce wywabić Rience’a i dowiedzieć się, kto za nim stoi. Zatrudnia się na barce na Pontarze, a potem trafia do Oxenfurtu. Z pomocą młodej medyczki Shani i czarodziejki Filippy Eilhart dociera do znachora, z którym Rience utrzymuje kontakt, i zastawia pułapkę.

Rience spodziewa się podstępu i przyprowadza najemnych zabójców, braci Micheletów. Geralt rozprawia się z nimi bez trudu, a przerażony czarodziej znów ucieka przez portal. Wiedźmin już go trzyma, gdy unieruchamia go Filippa. Z powodów politycznych woli, żeby imię Vilgefortza nie wyszło jeszcze na jaw. Śledztwo interesuje także redańskiego szpiega Dijkstrę, który ma Rience’a na oku od dawna.

Thanedd i Stygga

Rience wraca podczas przewrotu na wyspie Thanedd. Vilgefortz przemyca go na zjazd czarodziejów, żeby w zamieszaniu porwał Ciri. Rience niemal ją osacza w korytarzach Garstangu, ale Ciri wyskakuje przez okno i wymyka mu się. Emhyr, wściekły po fiasku i podsunięciu mu fałszywej Ciri, każe go schwytać jako zdrajcę. Rience chowa się w zamku Stygga u boku Vilgefortza. Tam, gdy Vilgefortz więzi Yennefer, pomaga mu ją torturować.

Śmierć na Tarn Mira

W „Wieży Jaskółki” Vilgefortz wysyła Rience’a do oddziału Stefana Skellena, który razem z Leo Bonhartem poluje na Ciri. Zimą 1267 roku pościg dopada ją na zamarzniętym jeziorze Tarn Mira. Ciri, na łyżwach i we mgle, atakuje ścigających jednego po drugim. Przerażony Rience rzuca zaklęcie, które ma rozbić lód przed nią, ale lód pęka pod nim samym.

Czarodziej wisi na krawędzi przerębla i błaga o życie, obiecując, że zdradzi, gdzie jest Yennefer. Ciri mu nie wierzy. Rozpędza się i przejeżdża łyżwami po jego palcach, a Rience tonie pod lodem.

W grach i serialu

W grach Rience pojawia się niewiele: ma swoją kartę w „Gwincie” i jest wspominany w „Wiedźminie 3”. W serialu Netflixa grał go Chris Fulton w drugim sezonie, a w trzecim Sam Woolf. Serial prowadzi jego wątek po swojemu i nie trzyma się książek.

Najczęstsze pytania

Dla kogo pracował Rience? Formalnie dla wywiadu Nilfgaardu, faktycznie wyłącznie dla czarodzieja Vilgefortza.

Skąd Rience ma poparzoną twarz? Od zaklęcia ogniowego Yennefer, rzuconego w chwili, gdy uciekał przez portal po torturowaniu Jaskra.

Jak zginął Rience? Utonął w jeziorze Tarn Mira. Wpadł pod lód, a Ciri odcięła mu palce łyżwami, gdy trzymał się krawędzi.

W której książce pojawia się Rience? W „Krwi elfów”, „Czasie pogardy” i „Wieży Jaskółki”.