Regis

także: Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy, Emiel Regis

Kim jest Regis

Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy, w skrócie Regis, to wampir wyższy liczący ponad czterysta lat, który od dawna nie pije ludzkiej krwi i żyje wśród ludzi jako cyrulik i zielarz z Dillingen. W sadze Andrzeja Sapkowskiego jest przyjacielem Geralta i członkiem jego drużyny wyruszającej na poszukiwanie Ciri. Pojawia się w trzech ostatnich tomach: „Chrzcie ognia”, „Wieży Jaskółki” i „Pani Jeziora”.

Wyglądem nie przypomina potwora z ludowych opowieści: szczupły, szpakowaty mężczyzna o bladej twarzy i garbatym nosie, w ciemnym, znoszonym ubraniu, uśmiechający się z zamkniętymi ustami, żeby nie odsłaniać kłów. Wszędzie nosi torbę z ziołami, a ich ostry zapach myli konie, które normalnie wyczuwają wampira, i sprawia, że nawet wiedźmiński medalion nie zdradza jego natury.

Spotkanie z Geraltem

Latem 1267 roku, w czasie drugiej wojny z Nilfgaardem, Geralt wędruje z Jaskrem, Milvą i krasnoludami Zoltana Chivaya bocznymi drogami, z dala od armii. Na starym elfim cmentarzu Fen Carn natykają się na Regisa, który przedstawia się jako cyrulik zbierający zioła. Zaprasza ich do swojej letniej chaty i częstuje własnym bimbrem z mandragory. Sam nie pije ani kropli: tłumaczy, że dawno temu złożył sobie taką obietnicę. Nad ranem postanawia dołączyć do drużyny, bo powrót do Dillingen w środku wojny wydaje mu się zbyt ryzykowny.

Prawdę o nim drużyna poznaje stopniowo. W obozie uchodźców nad Chotlą Regis spokojnie wyjmuje z ogniska rozżarzoną podkowę, żeby ocalić niesłusznie oskarżoną dziewczynę przed samozwańczym sądem kapłana. Chwilę później, gdy Nilfgaardczycy pojmują Geralta i Jaskra, Regis wydobywa ich z obozu wojskowego, usypiając straże. Geralt odgaduje wtedy, z kim ma do czynienia, i każe mu odejść. Regis wraca jednak do drużyny i z czasem staje się jednym z jej najważniejszych członków.

Przeszłość i nałóg

W drodze Regis opowiada towarzyszom o sobie. Za młodu był lekkomyślny i okrutny, a krew traktował tak, jak ludzie traktują alkohol: nie potrzebował jej do życia, ale pił dla odurzenia i nie umiał przestać. Związek z pewną wampirzycą na chwilę go uspokoił, jednak gdy odeszła, nałóg wrócił ze zdwojoną siłą. Pijany i bezbronny wpadł w ręce wieśniaków, którzy przebili go kołkiem, odrąbali mu głowę i zakopali. Regeneracja trwała około pięćdziesięciu lat. Po powrocie do życia Regis przestał pić krew, a zaczął leczyć ludzi.

Ta historia pozwala mu obalić przy ognisku większość ludzkich przesądów. Czosnek, słońce i osinowy kołek nie są dla wampirów wyższych groźne, ukąszenie nie zamienia człowieka w wampira, a krew nie jest pokarmem, tylko trunkiem. Te informacje Regis zachowuje jednak dla przyjaciół. Obcym chętnie powtarza bajki o srebrze i czosnku.

Medyk drużyny

Wśród towarzyszy Geralta Regis jest tym, który myśli, zanim się odezwie. Opatruje rannych, leczy Jaskra i ratuje życie Milvie, gdy po postrzale z kuszy traci ciążę. Rozmowa z nim działa na Geralta jak lustro: wampir wytyka wiedźminowi niekonsekwencje, łagodzi jego wybuchy i często widzi dalej niż on. Regis pomaga też rozwikłać zagadkę, która przez kilka dni truje atmosferę w drużynie. Ścigający ją wrogowie wiedzą o każdym jej ruchu, ale liczą o jedną osobę za mało. Geralt podejrzewa zdradę, lecz Regis potwierdza prostsze wyjaśnienie: magiczny podgląd, z którego korzystają wrogowie, nie widzi wampira.

Toussaint i Stygga

Jesień i początek zimy drużyna spędza w księstwie Toussaint, na dworze księżnej Anny Henrietty. Regis, przedstawiony na balu jako hrabia, zabawia dworzan rozległą wiedzą i dla żartu opowiada przy stole, jak zabija się wampiry.

Gdy Geralt dowiaduje się wreszcie, gdzie ukrywa się Vilgefortz, drużyna rusza przez zaśnieżone przełęcze do zamku Stygga i po długiej przeprawie dociera tam w 1268 roku. Podczas szturmu Regis po raz pierwszy od dziesięcioleci pozwala sobie na krew żołnierzy. Gdy czarodziej ma już zabić Yennefer, wampir rzuca się na niego, ratując ją i Geralta. Vilgefortz rozrywa go jednak zaklęciem i stapia z kamienną kolumną. Sapkowski mówił później, że w jego zamyśle Regis ginie: poświęca się, a Vilgefortz musi zużyć na niego ogromną część mocy, co daje Geraltowi szansę. Ponieważ Regis nie pojawia się wśród zmarłych towarzyszy w ostatniej scenie sagi, fani długo spierali się, czy wampir mógł się zregenerować.

W grach

W pierwszym „Wiedźminie” (2007) Regis tylko pada w rozmowach. Wspomina go Jaskier, a wampirzyca prowadząca dom uciech w Wyzimie okazuje się jego dawną ukochaną.

Pełnoprawnie wraca w dodatku „Krew i Wino” do „Wiedźmina 3”. Gra przyjmuje, że Regisa zregenerował inny wampir wyższy, Dettlaff van der Eretein, z którym łączy go więź brata krwi. Geralt spotyka przyjaciela w księstwie, gdzie Regis ukrywa się w krypcie na cmentarzu i pomaga wytropić Bestię z Toussaint. Jego dalsze losy zależą od wyborów gracza: może zostać zmuszony do zabicia Dettlaffa, co wśród wampirów jest zakazane i czyni go wygnańcem, albo wyruszyć za nim, by go pilnować. W polskiej wersji głosu użycza mu Jan Frycz.

W serialu

W serialu Netflixa Regis pojawia się w czwartym sezonie, który miał premierę 30 października 2025 roku. Zagrał go Laurence Fishburne.

Najczęstsze pytania

Czy Regis ginie w sadze? Tak. W „Pani Jeziora” ginie z ręki Vilgefortza podczas szturmu na Styggę, ratując Geralta i Yennefer. Jego powrót to pomysł gry „Krew i Wino”, nie książek.

W której książce pojawia się Regis? Pierwszy raz w „Chrzcie ognia”. Towarzyszy Geraltowi także w „Wieży Jaskółki” i „Pani Jeziora”.

Dlaczego Regis nie pije krwi? Dla wampirów wyższych krew nie jest potrzebna do życia, działa na nie jak alkohol. Regis był od niej uzależniony i po pół wieku regeneracji postanowił zostać abstynentem.

Kim był dla Geralta? Przyjacielem i najrozsądniejszym członkiem jego drużyny. W krzyżówkach bywa opisywany jako „wampir, przyjaciel Geralta”.