Aedirn
także: Królestwo Aedirn
Czym jest Aedirn
Aedirn to jedno z czterech głównych Królestw Północy, bogaty kraj między Mahakamem a Górami Sinymi, ze stolicą w Vengerbergu, rodzinnym mieście Yennefer. W czasach sagi Andrzeja Sapkowskiego rządzi nim król Demawend III. Królestwo odgrywa ważną rolę w „Krwi elfów”, gdzie w aedirńskim zamku Hagge zjeżdżają się królowie Północy, i w „Czasie pogardy”, w którym jako pierwsze pada ofiarą drugiej inwazji Nilfgaardu.
Od zachodu Aedirn graniczy z Temerią i masywem Mahakamu, od północy z Kaedwen, od południa z Lyrią. Na wschodzie, u stóp Gór Sinych, leży w jego granicach Dolina Kwiatów, czyli Dol Blathanna, dawna kraina elfów. Poza stolicą ważnymi miastami są Aldersberg, Guleta i Eysenlaan, a na północnym wschodzie, u wylotu doliny Pontaru, stoi zamek Hagge. W Gulecie, na festynie, Geralt po raz pierwszy spotyka Jaskra.
Bogactwo i spory graniczne
Aedirn należy do najzamożniejszych państw Północy. Góry dają mu kruszce, w Gulecie i Eysenlaan działają huty i kuźnie, a Vengerberg i Aldersberg słyną z sukna, farbiarni, słodowni i gorzelni.
Bogactwo nie przynosi jednak spokoju. Od pokoleń Aedirn spiera się z Kaedwen o dolinę Pontaru, żyzną krainę nad rzeką, do której oba królestwa roszczą sobie prawa. Z Temerią sprawa jest już rozstrzygnięta: kilkadziesiąt lat przed sagą ojciec Demawenda, król Virfuril, pokonał pod Hagge wojska Medella z Temerii i ustalił granicę między oboma państwami.
Demawend III
Demawend jest władcą inteligentnym, ambitnym i bezwzględnym. Nie znosi elfów i tępi je z uporem, a w wojnie z Nilfgaardem widzi raczej okazję niż zagrożenie. W „Krwi elfów” to on podejmuje pozostałych królów w Hagge: Foltesta z Temerii, Vizimira z Redanii, Henselta z Kaedwen i Meve z Lyrii. Władcy ustalają tam, że rozprawią się ze Scoia’tael i uderzą na zajętą przez Nilfgaard Cintrę. Rozmawiają też o Ciri, wnuczce Calanthe, której ręka dawałaby prawa do Cintry. Po naradzie Demawend razem z Henseltem rusza na elfie komanda.
Wcześniej, w pierwszej wojnie, armia Aedirn walczyła w bitwie pod Sodden, a ciągnąca się potem partyzantka Wiewiórek dawała się królestwu mocno we znaki.
Klęska w 1267 roku
W „Czasie pogardy”, w lipcu 1267 roku, zaraz po przewrocie na Thanedd, Nilfgaard bez wypowiedzenia wojny uderza na Lyrię i Aedirn. Połączone wojska Meve i Demawenda zostają rozbite pod Aldersbergiem przez armię marszałka Menno Coehoorna. Vengerberg, pozbawiony obrony, pada po kilkudniowym oblężeniu, a zdobywcy, wspierani przez komanda Scoia’tael, mordują tysiące obrońców i mieszczan. Część uchodźców ratują oddziały specjalne walczące z Wiewiórkami.
Królestwo zostaje rozebrane. Henselt z Kaedwen, zamiast wspomóc sąsiada, zawiera z Cesarstwem układ i zajmuje północną część kraju aż po rzekę Dyfne. Hagge, ostatnią wielką twierdzę, obsadzają Temerczycy, a resztę kraju okupuje Nilfgaard. Emhyr oddaje elfom Dolinę Kwiatów i osadza tam jako królową czarodziejkę Franceskę Findabair. Sam Demawend uchodzi z życiem, a w „Wieży Jaskółki” jest gościem redańskiego dworu w Tretogorze.
Po wojnie
Wojna kończy się w 1268 roku bitwą pod Brenną i pokojem w Cintrze, opisanym w „Pani Jeziora”. Demawend odzyskuje królestwo, a Kaedwen musi mu zapłacić odszkodowanie za zajęte ziemie. Dol Blathanna zostaje księstwem alodialnym, które składa Aedirn hołd, ale nie płaci daniny. Kraj trzeba jednak odbudowywać od podstaw: wojna zniszczyła miasta, zamki, kopalnie i manufaktury.
W grach
„Wiedźmin 2: Zabójcy królów” (2011) rozgrywa się w dużej części w Górnym Aedirn, spornej krainie nad Pontarem. W 1271 roku wiedźmin Letho, na zlecenie czarodziejek, zabija Demawenda na barce na rzece. Kraj pogrąża się w chaosie, a Henselt rusza na sporne ziemie. Bronią ich chłopi, krasnoludy i elfy zebrane w Vergen przez Saskię, zwaną Dziewicą z Aedirn, oraz syn Demawenda, książę Stennis. Losy Vergen, Stennisa i Saskii zależą od ścieżki wybranej przez gracza.
W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” (2015) Aedirn jest już podbite przez Nilfgaard w trzeciej wojnie. Te wydarzenia należą wyłącznie do gier, saga kończy się dużo wcześniej.
Najczęstsze pytania
Jaka jest stolica Aedirn? Vengerberg, rodzinne miasto Yennefer. Nilfgaard zdobył je i złupił w lipcu 1267 roku.
Kto rządził Aedirn? W czasach sagi król Demawend III, syn Virfurila. W „Wiedźminie 2” po jego śmierci o tron walczy książę Stennis.
Kto zabił Demawenda? W „Wiedźminie 2” wiedźmin Letho z Gulety, na zlecenie Loży Czarodziejek. W książkach Demawend przeżywa wojnę i bierze udział w pokoju w Cintrze.
Co to jest Górne Aedirn? Północna część królestwa w dolinie Pontaru, o którą Aedirn od pokoleń spiera się z Kaedwen. W 1267 roku zajął ją Henselt.