Cidaris

także: Królestwo Cidaris

Czym jest Cidaris

Cidaris to niewielkie królestwo Północy na zachodnim wybrzeżu Kontynentu, nad Wielkim Morzem. Rządzi nim król Ethain, a stolicą jest portowe miasto o tej samej nazwie. Obszarem Cidaris nie dorównuje wielkim sąsiadom, ale należy do najzamożniejszych państw Północy. Bogactwo przynosi mu morze: handel, stocznie, rybołówstwo, perły i bursztyn, do tego winnice, których wina ustępują podobno tylko winom z Toussaint.

W sadze Andrzeja Sapkowskiego Cidaris nie jest sceną żadnej wielkiej bitwy. Pojawia się w tle: jako dwór króla-mecenasa, kupiecka potęga, z którą musi się liczyć Temeria, i flota, która w czasie wojny z Nilfgaardem strzeże wybrzeża. Wzmianki rozsiane są po opowiadaniach, wszystkich tomach sagi i „Sezonie burz”.

Położenie

Cidaris leży nad morzem, między Temerią na wschodzie a Bremervoord na zachodzie. Od południa granicę wyznacza rzeka Adalatte, za którą leżą Kerack i Verden. Poza stolicą do miast królestwa należą Vole i Roggeveen. Z Vole pochodzi czarodziej Dorregaray, znany z opowiadania „Granica możliwości”, a Roggeveen kojarzy się z przydomkiem Vilgefortza. Trakt na południe łączy stolicę z Kerackiem.

Stolica i Morski Bazar

Miasto Cidaris, jak wiele miast Północy, wyrosło na fundamentach dawnej elfiej osady - w „Krwi elfów” wymienia się je obok Novigradu, Oxenfurtu, Wyzimy i Cintry wśród miast zbudowanych na elfich ruinach. Słynie z Morskiego Bazaru, na którym według plotek można kupić wszystko, łącznie z towarami zwożonymi przez żeglarzy z najdalszych zakątków świata. Miejskie stocznie co roku remontują kilkaset statków, więc przez port przewijają się marynarze, kupcy i awanturnicy z całego wybrzeża. Handel łączy Cidaris także z wyspami Skellige.

Bazar ma swoją rolę w sadze. Na początku „Chrztu ognia” okazuje się, że właśnie tam łuczniczka Milva kupiła swój wyjątkowy łuk. Najpierw nabyła zerrikański łuk wzmacniany rogiem antylopy, a rok później, przy tym samym straganie, znalazła jeszcze rzadszą broń z Dalekiej Północy, wartą czterysta koron novigradzkich. O stoczniach wspomina z kolei w „Wieży Jaskółki” jarl Crach an Craite: za Brisingamen, słynny klejnot bogini Freyi ze świątyni na Skellige, można by jego zdaniem kupić wszystkie stocznie Cidaris razem z robotnikami i roczną produkcją. W „Sezonie burz” Jaskier poleca zaś cidaryjską gospodę „Sonatina”, gdzie podają ponoć najlepsze owoce morza na całym wybrzeżu.

Król Ethain

Ethain to jeden z mniej wojowniczych władców Północy. Uchodzi za znawcę sztuki i poezji, a na jego dworze bywają najlepsi poeci epoki. Gościli tam Jaskier i poetka Essi Daven, prawdopodobnie także bard Valdo Marx, największy rywal Jaskra. W opowiadaniu „Trochę poświęcenia” Essi przywołuje króla jako protektora: Ethain powtarza podobno, że ballady to nie tylko rymy do tańca, ale kronika ludzkości.

Ethain jest też suzerenem księcia Aglovala z Bremervoord, bohatera tego samego opowiadania, w którym książę zakochuje się w syrenie. Bremervoord jest więc lennem Cidaris.

W „Chrzcie ognia” Jaskier opowiada anegdotę o Ethainie i druidach. Druidzi przybyli na dwór z prośbą, by król nakazał rybakom używać sieci o większych oczkach, bo inaczej za dwa tysiące lat w morzu zabraknie ryb. Ethain zaprowadził ich na taras, pokazał bezkres morza i zaproponował, żeby wrócili z tą sprawą za tysiąc lat. W królestwie, gdzie większość ludzi żyje z połowów, ekologiczne przestrogi nie miały szans.

Cidaris w polityce i wojnie

Po pierwszej wojnie z Nilfgaardem przez porty Cidaris płynie do Temerii tani towar z Cesarstwa, który mocno odbija się na gospodarce Temerii. Król Foltest nie może jednak zamknąć granicy, bo uderzyłby w interesy własnych kupców i zepsuł stosunki z Ethainem. Podczas narady królów w Hagge w „Krwi elfów” Henselt z Kaedwen liczy na to, że flota Ethaina osłoni skrzydło Północy od strony morza, choć padają też głosy, że nie wiadomo, jak Cidaris zachowa się w razie wojny.

Ethain ma też swoich informatorów. Podczas zjazdu czarodziejów na wyspie Thanedd w 1267 roku szpiegował dla niego Dorregaray. Z Cidaris pochodził także czarodziej Fercart, doradca Foltesta, który przystał do spisku Vilgefortza i zginął w walkach na Thanedd. W czasie drugiej wojny z Nilfgaardem flota Cidaris osłania wybrzeże, a według „Pani Jeziora” król Ethain razem z korsarzami ze Skellige prowadzi podjazdową wojnę, która mocno uprzykrza życie nilfgaardzkiej armii „Verden” księcia de Wetta.

Sąsiednie Kerack, małe królestwo kupców i piratów znane z „Sezonu burz”, nie przetrwało długo jako osobne państwo. Cytowana w tej powieści encyklopedia z przyszłości opisuje je już jako miasto w królestwie Cidaris: dawne państwo podupadło po wygaśnięciu dynastii i zostało podzielone między sąsiadów.

Cidaris w grach

W grach CD Projekt RED Cidaris pojawia się głównie na mapach i we wzmiankach - nigdy nie było miejscem akcji. W pierwszym „Wiedźminie” widać je na mapie świata. W „Wiedźminie 2” w obozie Henselta walczy na arenie Letande Avet, zwany Rzeźnikiem z Cidaris; Geralt mierzy się z nim w zadaniu o tej samej nazwie. W „Wiedźminie 3” spotkać można najemnika Hansa z Cidaris, który w zleceniu na bestię z oxenfurckiej puszczy próbuje przerzucić własną robotę na wiedźmina.

Skąd nazwa

Poza światem wiedźmina „cidaris” to naukowa nazwa rodzaju jeżowców z grubymi, tępymi kolcami. Jeden z gatunków, Cidaris cidaris, żyje we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym. Nazwa dobrze pasuje do królestwa żyjącego z morza. Greckie słowo kidaris oznaczało z kolei wysokie nakrycie głowy perskich królów. Sapkowski nie wyjaśnia, którym skojarzeniem się kierował.

Najczęstsze pytania

Kto rządzi Cidaris? Król Ethain, mecenas poetów i suzeren księcia Aglovala z Bremervoord.

Gdzie leży Cidaris? Nad Wielkim Morzem, między Temerią a Bremervoord, na północ od rzeki Adalatte.

Z czego słynie Cidaris? Z Morskiego Bazaru w stolicy, stoczni, handlu morskiego i win, którym podobno ustępują tylko wina z Toussaint.

Czy Cidaris walczyło z Nilfgaardem? Tak. Jego flota strzegła wybrzeża Północy, a razem z korsarzami ze Skellige nękała nilfgaardzką armię „Verden”.