Brokilon

także: las driad, Las Śmierci, Brokiloén

Czym jest Brokilon

Brokilon to pradawny las driad nad rzeką Wstążką, na północ od Jarugi, wciśnięty między królestwa Verden i Brugge. W Starszej Mowie nazywa się Brokiloén. Ludzie z okolicy mówią o nim Las Śmierci, bo kto wejdzie tam bez pozwolenia, zwykle nie wraca. To jedno z ostatnich miejsc na Kontynencie, gdzie człowiek nie ma nic do powiedzenia, i jedyne niezależne państwo driad. Rządzi nim Eithné, zwana Srebrnooką.

W sadze Andrzeja Sapkowskiego Brokilon pojawia się dwa razy i za każdym razem w ważnym momencie. W opowiadaniu „Miecz przeznaczenia” Geralt po raz pierwszy spotyka tu Ciri. W „Czasie pogardy” i „Chrzcie ognia” las staje się jego schronieniem po klęsce na wyspie Thanedd.

Las, który się broni

Driady strzegą Brokilonu łukami i strzelają celnie, często bez ostrzeżenia. Geralt wspomina, że dawniej ostrzegały intruza dwa, a nawet trzy razy. Zmieniły się po latach najazdów żołnierzy z Brugge, Sodden i Verden, którzy wycinali las kawałek po kawałku. Każda utracona polana to dla driad rana, której nie wybaczają.

Władcy sąsiednich królestw próbowali różnych sposobów. Król Venzlav z Brugge, jako jeden z niewielu, nie mścił się na driadach i szukał porozumienia. Przez Geralta wysłał do Eithné poselstwo: żądał oddania lasu aż po rzeczkę Vdę, a w zamian obiecywał nietykalność reszty. Eithné odmówiła bez chwili namysłu.

W sprawy świata zewnętrznego driady się nie mieszają, z jednym wyjątkiem. W czasie wojen udzielają schronienia elfim komandom Scoia’tael i leczą ich rannych.

Duén Canell i prawa lasu

Sercem Brokilonu jest Duén Canell, w Starszej Mowie Miejsce Dębu, ukryte w kotlinie pośrodku puszczy. Tu mieszka Eithné, w największym z dębów. Obcy trafiają tam wyłącznie za zgodą driad. Domy driad to splecione gałęzie, które na ich życzenie rosną w kształt ogromnych kul, podobnych do jemioły, uczepionych pni i konarów na różnych wysokościach.

W Brokilonie obowiązują dwa święte zakazy. Nie wolno rozpalać ognia, więc noc rozjaśnia zielone światło mieszanki próchna i mchu, której przepis znają tylko driady. Nie wolno też ścinać, łamać ani w inny sposób krzywdzić drzew. Driady są za to znakomitymi uzdrowicielkami. Leczą rośliną conynhael i purpurowym żywokostem, które zrastają nawet połamane kości.

Woda Brokilonu

Driady nie rodzą synów, a swój ród podtrzymują na dwa sposoby. Pierwszy to dzieci z ludzkimi mężczyznami, którzy trafili do lasu. Drugi to Woda Brokilonu, przechowywana w pucharze z Craag An. Dziewczynka, która nie skończyła dziesięciu lat, po jej wypiciu zapomina o dawnym życiu i staje się driadą. U starszej przemiana jest niepełna, a ludzkie pochodzenie zdradza choćby zapach potu.

Tak stało się z Braenn, driadą o miodowych włosach, która jako dziecko nazywała się Mona i została porwana przez driady. W „Mieczu przeznaczenia” to ona strzela do ludzi szukających w lesie Ciri.

Ciri w Brokilonie

W opowiadaniu „Miecz przeznaczenia” mała Ciri ucieka z dworu, żeby nie wychodzić za mąż za księcia Kistrina z Verden, i zapuszcza się do Brokilonu. Tam spotyka Geralta, który przybył z poselstwem od Venzlava. Wiedźmin nie wie jeszcze, że dziewczynka jest jego Dzieckiem Niespodzianką.

Eithné chce zatrzymać Ciri i uczynić z niej driadę, ale przemiana nie dochodzi do skutku. Ciri ostatecznie opuszcza las razem z Geraltem. W tym samym opowiadaniu pojawia się baron Freixenet z Verden, dawniej zaklęty w kormorana, a teraz postrzelony przez driady. Musi zostać w lesie, bo driadom potrzebny jest ojciec dla przyszłych córek.

Geralt po Thanedd

Po przewrocie na Thanedd, gdzie Vilgefortz łamie mu kości, ciężko ranny Geralt trafia do Brokilonu przez portal Triss Merigold. Eithné, która od dawna darzy go sympatią, każe go leczyć. Wiedźmin spędza w lesie długie tygodnie, czekając, aż zrosną się kości, i nie ma pojęcia, co dzieje się z Ciri.

Wiadomości przynosi mu Milva, łuczniczka, która pośredniczy między driadami a światem ludzi i przeprowadza do lasu rozbite oddziały Scoia’tael. Eithné kiedyś ocaliła jej życie. Do Brokilonu dociera też Jaskier, z glejtem Venzlava. Stąd na początku „Chrztu ognia” Geralt wyrusza na południe, szukać Ciri. Tak zaczyna się wędrówka jego drużyny.

Wojna nie omija lasu. W bitwie nad Wstążką ginie córka Eithné, Morénn, tak zmasakrowana, że nawet matka nie potrafi jej rozpoznać.

W filmie, serialach i grach

W polskim filmie „Wiedźmin” z 2001 roku i serialu z 2002 roku Eithné zagrała Dorota Kamińska. W serialu Netflixa Ciri, uciekając z Cintry, trafia do Brokilonu już w pierwszym sezonie.

W grach CD Projekt RED Brokilon nie jest miejscem akcji. Driady z Brokilonu i Eithné pojawiają się na kartach „Gwinta”, w talii Scoia’tael.

Najczęstsze pytania

Kto rządzi Brokilonem? Eithné, zwana Srebrnooką, pani wszystkich driad.

Gdzie leży Brokilon? Nad rzeką Wstążką, na północ od Jarugi, między Verden a Brugge.

Co to jest Woda Brokilonu? Napój driad, który zamienia małe dziewczynki w driady. Na dziewczynę starszą niż dziesięć lat działa tylko częściowo.

Dlaczego Geralt był w Brokilonie? Dwa razy: najpierw jako posłaniec króla Venzlava w „Mieczu przeznaczenia”, potem gdy leczył się z ran po Thanedd.