Dol Blathanna

także: Dolina Kwiatów

Czym jest Dol Blathanna

Dol Blathanna, w przekładzie ze Starszej Mowy Dolina Kwiatów, to żyzna kraina elfów na wschodzie Północy. Leży na wschód od masywu Mahakamu, na południe od rzeki Dyfne, w granicach królestwa Aedirn. Od północy sąsiaduje z Kaedwen, od wschodu zamykają ją Góry Sine.

Przez wieki była jednym z najważniejszych miejsc Aen Seidhe, elfów Kontynentu. Ludzie odebrali ją elfom siłą, a w sadze Andrzeja Sapkowskiego Dolina Kwiatów staje się symbolem wszystkiego, co elfy straciły. Na krótko ją odzyskują: po zamachu stanu na wyspie Thanedd cesarz Nilfgaardu oddaje dolinę elfom, a jej królową zostaje czarodziejka Francesca Findabair.

Utracona dolina

Ludzie zajęli Dol Blathannę około 1160 roku. Elfy, które nie chciały żyć pod ich władzą, wycofały się w góry, gdzie klepały biedę, głodowały i powoli wymierały. Zniszczono wtedy wiele elfich budowli, a mimo to dolina pozostaje miejscem, w którym zachowało się najwięcej najcenniejszych zabytków dawnej sztuki elfów.

Ten stan rzeczy pokazuje opowiadanie „Kraniec świata” ze zbioru „Ostatnie życzenie”. Geralt i Jaskier trafiają tam do Dolnej Posady, wsi na skraju ludzkiego świata, gdzie chłopi nazywają swoje pola Doliną Kwiatów. Wiedźmin ma przepędzić „diabła”, który kradnie ziarno. Okazuje się, że to koziogłowy silvan Torque, który dokarmia głodujących w górach elfów.

Wiedźmin i bard wpadają w ręce elfów, a ich przywódca, król Filavandrel aén Fidháil, zamierza ich zabić jako niepotrzebnych świadków. Filavandrel woli, żeby jego lud zginął z dumą, niż żeby układał się z ludźmi. Ratuje ich dopiero Lille, dziewczyna ze wsi, która okazuje się elfim bóstwem urodzaju, Królową Pól. Opowiadanie kończy się pojednaniem, ale jest też gorzkim portretem ludu, który przegrał i nie ma dokąd wrócić.

Królestwo Franceski

Gorycz po utracie ziemi pcha młode elfy do komand Scoia’tael, a z tego korzysta Nilfgaard. Francesca Findabair, zwana Enid an Gleanna, czyli Stokrotka z Dolin, elfia czarodziejka i członkini Kapituły, uchodzi za najpiękniejszą kobietę świata. Potajemnie spiskuje z Nilfgaardem i Vilgefortzem i wydaje rozkazy komandom walczącym z ludźmi. W czasie przewrotu na Thanedd staje po stronie spiskowców. Za tę pomoc cesarz Emhyr var Emreis nagradza elfy: po klęsce Aedirn, w 1267 roku, oddaje im Dol Blathannę i czyni Franceskę królową Wolnych Elfów. Filavandrel zostaje jej głównym doradcą.

Z nowej doliny Francesca prowadzi ostrożną politykę. Wstępuje do Loży Czarodziejek i już jako królowa uwalnia uwięzioną na Thanedd Yennefer, którą wcześniej sama zamknęła w nefrytowej figurce. Najbardziej zależy jej na przetrwaniu elfów, a nie na wojnie. Filavandrel opowiadał się za ściągnięciem oddziałów Scoia’tael do obrony nowego państwa.

Po pokoju cintryjskim

Elfie królestwo nie przetrwało wojny w pierwotnym kształcie. Przy układaniu pokoju cintryjskiego Francesca, dla dobra sprawy, zgodziła się, żeby Dol Blathanna stała się księstwem alodialnym, formalnie związanym z Aedirn. Elfy zachowały dolinę, ale już nie jako niezależne królestwo.

W grach i serialach

W „Wiedźminie 2: Zabójcach królów” Dolina Kwiatów pojawia się na mapie i w dzienniku. Gra podaje, że po pokoju cintryjskim osiedliło się tam ponad dwa tysiące elfów, ale w ciągu trzech lat urodziło się zaledwie kilkanaście dzieci, bo trzon ludności stanowią elfy w podeszłym wieku. Francesca w „Wiedźminie 3” pojawia się jako karta dowódcy talii Scoia’tael w „Gwincie”.

W polskim serialu „Wiedźmin” z 2002 roku Filavandrela zagrał Daniel Olbrychski. Filavandrel i wygnane elfy pojawiają się też w pierwszym sezonie serialu Netflixa oraz w animowanym filmie „Wiedźmin: Zmora Wilka”.

Najczęstsze pytania

Co znaczy Dol Blathanna? Dolina Kwiatów, w Starszej Mowie.

Gdzie leży Dol Blathanna? W Aedirn, na wschód od Mahakamu i na południe od rzeki Dyfne, przy granicy z Kaedwen.

Kto rządził Dol Blathanną? Najpierw elfi król Filavandrel, na wygnaniu w górach. Od 1267 roku Francesca Findabair, Stokrotka z Dolin, najpierw jako królowa, po pokoju cintryjskim jako księżna.

Dlaczego Nilfgaard oddał elfom dolinę? W nagrodę za pomoc w wojnie z Północą, w tym udział elfów w przewrocie na Thanedd.