Przejdź do treści

Elfy (Aen Seidhe)

także: Aen Seidhe, Starszy Lud

Elfy (Aen Seidhe)

Kim są elfy

Elfy, które same nazywają się Aen Seidhe, to jedna ze starszych ras Kontynentu, obok krasnoludów i gnomów, w świecie Andrzeja Sapkowskiego nazywanych razem Starszym Ludem albo nieludźmi. Są długowieczne, piękne i dumne, a ich cywilizacja długo przewyższała wszystko, co zbudowali później ludzie. Przypłynęły na Kontynent na białych okrętach, dawno przed ludźmi, choć już po krasnoludach i gnomach. Elfy przewijają się przez cały cykl: od opowiadań „Ostatnie życzenie” i „Kraniec świata” po „Panią Jeziora”.

Aen Seidhe to elfy, które zostały na Kontynencie. Pokrewny im lud, Aen Elle, dawno temu odszedł do innego świata. Z nim wiąże się historia Lary Dorren, Starszej Krwi i Ciri.

Wygląd i natura

Elf wygląda jak wysoki, smukły człowiek o szczupłej twarzy i spiczastych uszach. Najłatwiej rozpoznać go po zębach: drobnych, równych i pozbawionych kłów. Elfy żyją wiele razy dłużej od ludzi i przez całe stulecia zachowują młody wygląd. Zdolność do posiadania dzieci mają jednak tylko za młodu, a i wtedy rodzi się ich niewiele. Ta biologia przesądziła o losie całej rasy.

Mowa elfów to Hen Llinge, czyli Starsza Mowa, z której ludzie przejęli wiele nazw rzek, gór i miast. Elfy słyną z łuków, które są lżejsze od ludzkich, a strzelają mocniej i celniej. Mają wrodzony dar do magii, a elfie czarodziejki, jak Lara Dorren, przechodzą do legendy. Do elfów należą też Wiedzący, Aen Saevherne, a wśród nich prorokini Itlina, której przepowiednia wisi nad całą sagą. Z elfiego kalendarza pochodzą święta obchodzone także przez ludzi, jak Saovine i Belleteyn.

Przegrana z ludźmi

Wiele dzisiejszych ludzkich miast, w tym Wyzima, Oxenfurt, Novigrad i Cintra, stoi na ruinach elfich osad. Elfy budowały pałace i miasta, ale nie twierdze. Gdy ludzie zaczęli zajmować ich ziemie, długo nie traktowały przybyszów jako śmiertelnego zagrożenia i zamiast walczyć, cofały się coraz dalej. Opuszczane miasta często same niszczyły, żeby nie wpadły w ręce najeźdźców. Wojny z ludźmi przegrały nie przez brak umiejętności, tylko przez liczebność: na miejsce każdego zabitego człowieka przychodzili następni, a elfów ubywało.

Ostateczny cios zadało im powstanie sprzed około dwustu lat. Młoda elfka Aelirenn, zwana Białą Różą z Shaerrawedd, porwała elfią młodzież do walki wbrew radom starszyzny, która wolała przeczekać ludzi w górach. Powstańcy zginęli niemal wszyscy, a ponieważ tylko młode elfy mogą mieć dzieci, rasa straciła przyszłość. W „Krwi elfów” Geralt, Ciri i Triss przejeżdżają z krasnoludzkim konwojem przez ruiny pałacu w Shaerrawedd, gdzie elfy wciąż czczą pamięć Aelirenn.

Elfy i ludzie potrafili się też kochać. Z takich związków rodzą się półelfy i ćwierćelfy. Najsłynniejsza legenda dotyczy elfki Lary Dorren i ludzkiego czarodzieja Cregennana z Lod. Cregennan został zamordowany, a Lara, odrzucona przez ludzi, zmarła samotnie. Ta historia podsyca wzajemną nienawiść do dziś.

Elfy w sadze

W opowiadaniu „Kraniec świata” Geralt i Jaskier trafiają do elfów z Dol Blathanna, które głodują w górach i podkradają ziarno ludzkim chłopom. Ich król Filavandrel aén Fidháil woli, żeby lud zginął z godnością, niż żeby układał się z ludźmi. Elfka Toruviel rozbija Jaskrowi lutnię, a na pożegnanie Filavandrel daje mu nową, elfią. W tym samym opowiadaniu pojawia się Dana Méadbh, Pani Pól, elfia bogini urodzaju. W „Ostatnim życzeniu” Geralt korzysta z pomocy elfa Chireadana, który żyje wśród ludzi w Rinde.

W głównej sadze gorycz młodych elfów prowadzi do powstania komand Scoia’tael, które po stronie Nilfgaardu walczą z królestwami Północy. Odpowiedzią są pogromy, a nienawiść narasta z obu stron. Elfia czarodziejka Francesca Findabair, zwana Enid an Gleanna, bierze udział w przewrocie na Thanedd, a w nagrodę cesarz Emhyr oddaje elfom Dol Blathannę i czyni ją królową. Wkrótce potem Francesca zasiada w Loży Czarodziejek.

W grach

W pierwszym „Wiedźminie” Geralt trafia w konflikt między elfimi Scoia’tael a Zakonem Płonącej Róży i może stanąć po stronie jednych, drugich albo zachować neutralność. W „Wiedźminie 2” ważną postacią jest przywódca komanda Iorweth, a jedna z dwóch ścieżek fabuły prowadzi do Vergen, gdzie ludzie, elfy i krasnoludy walczą razem. W „Wiedźminie 3” elfy Kontynentu grają mniejszą rolę, a na pierwszy plan wychodzą Aen Elle i Dziki Gon.

W serialu

W serialu Netflixa elfy pojawiają się od pierwszego sezonu. Wygnane elfy Filavandrela i Francesca Findabair wracają w kolejnych sezonach, a ich wątek wiąże się z sojuszem z Nilfgaardem.

Najczęstsze pytania

Co znaczy Aen Seidhe? To nazwa, którą elfy Kontynentu nazywają same siebie w Starszej Mowie. Odróżnia je od pokrewnych Aen Elle, którzy żyją w innym świecie.

Czym różnią się elfy od ludzi? Są wyższe i smuklejsze, mają spiczaste uszy i zęby bez kłów, żyją kilka razy dłużej i mają wrodzony dar do magii. Dzieci mogą mieć tylko za młodu.

Dlaczego elfy przegrały z ludźmi? Rodzi się ich bardzo mało, a ludzi przybywało szybciej, niż elfy mogły ich zabijać. Klęskę dopełniło powstanie Aelirenn, w którym zginęła elfia młodzież.

Kim jest Starszy Lud? Tak w sadze określa się przede wszystkim elfy. Elfy, krasnoludy i gnomy, które żyły na Kontynencie przed ludźmi, nazywa się łącznie Starszymi Rasami.