Scoia'tael

także: Wiewiórki

Kim są Scoia’tael

Scoia’tael, w Starszej Mowie „wiewiórki”, to partyzanckie komanda nieludzi walczące z ludźmi w królestwach Północy. Ludzie nazywają ich po prostu Wiewiórkami, bo ich członkowie przypinają do czapek wiewiórcze ogony i żyją w lasach. W sadze Andrzeja Sapkowskiego pojawiają się od „Krwi elfów” aż po „Panią Jeziora”, a w czasie drugiej wojny z Nilfgaardem walczą po stronie Cesarstwa.

Trzon komand stanowią młode elfy, ale walczą w nich także krasnoludy, niziołki i półelfy. Komanda są z reguły niewielkie i ruchliwe. Większe zgrupowania tworzy się tylko do szczególnych zadań.

Skąd się wzięli

Komanda powstały po pierwszej wojnie z Nilfgaardem, z gniewu nieludzi, których ludzie od stuleci spychali, dyskryminowali i mordowali. Młode elfy nie chciały dłużej czekać ani żebrać o tolerancję. Chwyciły za broń z nadzieją, że klęska Północy przywróci im ziemię i wolność. Nilfgaard szybko dostrzegł w nich wygodnego sojusznika i zaczął ich wspierać.

Nie wszyscy nieludzie popierają Wiewiórki. Wielu krasnoludów i elfów żyjących w miastach uważa je za naiwnych szaleńców, przez których pogromy dotykają wszystkich. Ci, którzy nie walczą, bywają jednak ich cichymi pomocnikami: dają schronienie, żywność i informacje.

Wojna podjazdowa

Scoia’tael unikają otwartej bitwy. Czekają w zaroślach na konwój, kupców albo oddział jazdy, uderzają z zasadzki i znikają w lesie. Palą osady i zabijają cywilów, a ich okrucieństwo wywołuje odwet. Królowie Foltest, Demavend i Henselt prowadzą przeciw nim regularne operacje, a schwytanych partyzantów torturuje się i wiesza przy drogach. Broń i zaopatrzenie komanda kupują od przemytników, zwykle po wygórowanych cenach.

W „Krwi elfów” komando Scoia’tael atakuje konwój krasnoluda Yarpena Zigrina w ruinach elfiego pałacu Shaerrawedd. Razem z konwojem podróżują Geralt, Ciri i Triss. Walka kończy się dopiero, gdy nadciąga kaedweńska jazda i wybija napastników.

Thanedd i druga wojna

W „Czasie pogardy” Scoia’tael biorą udział w przewrocie na wyspie Thanedd. Elfia czarodziejka Francesca Findabair wprowadza na wyspę komando Isengrima Faoiltiarny, zwanego Żelaznym Wilkiem, które ma pomóc spiskowcom sprzyjającym Nilfgaardowi. Po tej nocy za głowę Faoiltiarny wyznaczono wysoką nagrodę. W „Chrzcie ognia” to jego ludzie chwytają nilfgaardzkiego rycerza Cahira, którego cesarz kazał pojmać.

W nagrodę za Thanedd cesarz Emhyr oddaje elfom Dol Blathanna i czyni Franceskę królową. Nie wycofuje jednak komand z Północy: mają dalej siać zamęt na tyłach wroga. Rozbite oddziały chronią się w Brokilonie, dokąd przeprowadza je łuczniczka Milva.

Pod koniec wojny elfy walczą także w regularnej armii Cesarstwa. Brygada Vrihedd, elfia jednostka jazdy pod dowództwem Faoiltiarny, nosi na rękawach srebrne błyskawice i staje do bitwy pod Brenną.

Zdrada w Cintrze

Pokój zawarty w Cintrze w 1268 roku kończy sojusz. Nilfgaard poświęca swoich sprzymierzeńców i wydaje Nordlingom trzydziestu dwóch oficerów brygady Vrihedd oskarżonych o zbrodnie wojenne. Czeka ich egzekucja. Faoiltiarna ucieka i w „Pani Jeziora” rusza na wschód, daleko od obu stron konfliktu. Tak kończy się sprawa, za którą ginęło całe pokolenie młodych elfów.

W grach

W pierwszym „Wiedźminie” Geralt spotyka pod Wyzimą komando elfa Yaevinna. W dalszej części gry może opowiedzieć się po stronie Scoia’tael, Zakonu Płonącej Róży albo zachować neutralność. W „Wiedźminie 2” jednym z kluczowych bohaterów jest Iorweth, przywódca komanda działającego w dolinie Pontaru. Jeśli Geralt stanie po jego stronie, trafia do Vergen, gdzie nieludzie walczą razem z ludźmi. W „Wiedźminie 3” Wiewiórki grają niewielką rolę, a w „Gwincie” mają własną talię.

W serialu

W serialu Netflixa wątek elfów walczących po stronie Nilfgaardu, z Franceską Findabair i Filavandrelem, rozwija się od drugiego sezonu.

Najczęstsze pytania

Co znaczy Scoia’tael? W Starszej Mowie „wiewiórki”. Stąd potoczna nazwa Wiewiórki, związana też z wiewiórczymi ogonami, które partyzanci noszą przy czapkach.

Po czyjej stronie walczyli Scoia’tael? Po stronie Nilfgaardu przeciw królestwom Północy. Po pokoju w Cintrze Cesarstwo ich porzuciło i wydało część dowódców.

Kto dowodził Scoia’tael? Nie mieli jednego wodza. Najsłynniejszym dowódcą w sadze jest Isengrim Faoiltiarna, Żelazny Wilk. W grach to Yaevinn i Iorweth.

Kto należał do Scoia’tael? Głównie młode elfy, ale także krasnoludy, niziołki i półelfy.