Loża Czarodziejek

także: Loża, Wielka Loża

Czym jest Loża Czarodziejek

Loża Czarodziejek to tajna organizacja najpotężniejszych magiczek Kontynentu, założona latem 1267 roku z inicjatywy Filippy Eilhart, czarodziejki króla Redanii. Powstała po przewrocie na Thanedd, który rozbił Bractwo Czarodziejów, i miała zastąpić jego zniszczone władze - Kapitułę i Radę. W sadze Andrzeja Sapkowskiego pojawia się w „Chrzcie ognia”, „Wieży Jaskółki” i „Pani Jeziora”. Obradowała w zamku Montecalvo, siedzibie Filippy. W świecie przyszłości, o którym opowiada rama „Pani Jeziora”, zwana jest Wielką Lożą, a jej członkinie - Wielkimi Mistrzyniami.

Zasady

Loża od początku była inna niż dawne Bractwo. Przyjmowała wyłącznie kobiety: Filippa i Margarita Laux-Antille przekonywały, że mężczyźni za łatwo ulegają emocjom i ambicjom, a magia jest sprawą zbyt poważną, by ją im powierzać. Drugą nowością był skład ponad podziałami wojny. Obok czarodziejek z Północy zasiadały w niej elfki i Nilfgaardki, choć w Cesarstwie magom za nielojalność wobec tronu groziła śmierć.

Członkinie mogły nadal służyć swoim władcom, ale w sprawach Loży miały kierować się wyłącznie dobrem magii. Główny cel brzmiał szlachetnie - nie dopuścić do upadku sztuki magicznej, bo razem z nią zginąłby cały świat. W praktyce Loża chciała sterować polityką zza kulis i o to toczył się spór z każdym, kto stanął jej na drodze.

Założycielki i członkinie

Pierwsze posiedzenie odbyło się na początku sierpnia 1267 roku. W Montecalvo zebrały się Filippa Eilhart, Margarita Laux-Antille, Triss Merigold i Keira Metz, a przez magiczną projekcję dołączyły Sabrina Glevissig z Kaedwen, Sheala de Tancarville z Koviru, Francesca Findabair z Dol Blathanna i Assire var Anahid z Nilfgaardu. Atmosfera była napięta: Sabrina nie chciała siedzieć przy jednym stole z elfką, której Scoia’tael przelewali krew na Thanedd.

Na kolejnym zjeździe, już osobiście, Assire przyprowadziła Fringillę Vigo, a Francesca elfią czarodziejkę Idę Emean aep Sivney. Francesca przywiozła też Yennefer, którą po Thanedd ocaliła, zamieniając ją w nefrytową figurkę. Dwunaste miejsce przy stole zostawiono dla Ciri.

Plan wobec Ciri

Na tym samym posiedzeniu Filippa wyłożyła właściwy plan. Ciri, jedyna dziedziczka Cintry i nosicielka Starszej Krwi, miała zostać czarodziejką, poślubić następcę tronu Koviru, księcia Tankreda Thyssena, i urodzić dziecko wychowane przez Lożę. Tak na jednym z najbogatszych tronów Północy zasiadłaby władza podporządkowana magii. Francesca opowiedziała zebranym historię elfki Lary Dorren i jej potomków, tłumacząc, jak w tej linii przenosi się niezwykły dar.

Yennefer nie zgodziła się na traktowanie Ciri jak pionka. W przerwie obrad wymknęła się z zamku teleportem i sama ruszyła na poszukiwania. Filippa uznała ją odtąd za przeciwniczkę.

Działania w czasie wojny

Loża prowadziła własne poszukiwania Vilgefortza, przekonana, że to on ma Ciri. Fringilla Vigo spędziła z Geraltem jesień i zimę w Toussaint, pilnując go na polecenie Loży. Przekonane, że namierzyły kryjówkę maga, czarodziejki wysłały Sabrinę i Keirę z oddziałem na zamek Rhys-Rhun. Na miejscu zastały tylko opuszczoną od dawna ruinę - prawdziwą kryjówką Vilgefortza był zamek Stygga, dokąd dotarł Geralt. Loża dowiedziała się o tym za późno.

Kolejny cios przyszedł podczas rokowań pokojowych w Cintrze. Czarodziejki, obradujące piętro nad salą, w której spierali się królowie, dowiedziały się, że cesarz Emhyr poślubi fałszywą Ciri i wcieli Cintrę do Cesarstwa. Plan z Kovirem stracił podstawę.

Ciri przed Lożą

Po wydarzeniach w Stygdze Loża wezwała do Montecalvo prawdziwą Ciri. Filippa próbowała odsunąć od stołu Yennefer, ale Ciri nie chciała usiąść bez niej. Czarodziejki przedstawiły jej nową wersję planu: dziewczyna miała zdobyć serce Tankreda i urodzić dziecko, które wychowa Loża. Ciri odpowiedziała, że musi się zastanowić i najpierw pożegnać z Geraltem. Wkrótce potem nastąpił pogrom w Rivii i plan Loży nigdy się nie spełnił.

Rama „Pani Jeziora” pokazuje, jak Lożę zapamiętano. Późniejsze prześladowania czarodziejek sprawiły, że niszczono ich portrety, a o wyglądzie niektórych członkiń nic nie wiadomo. Mimo to po latach czczono je jako patronki magii, a Filippa Eilhart zyskała nawet sławę świętej męczennicy.

W grach

W „Wiedźminie 2: Zabójcach królów” Loża jest jednym z głównych graczy. Jej członkinie zlecają zabójcy Letho zamach na króla Demawenda i wspierają powstanie w Dolinie Pontaru, chcąc stworzyć państwo pod swoją kontrolą. Letho działa jednak na rzecz Nilfgaardu, a wina za śmierć królów spada na czarodziejki. Assire var Anahid ginie, Sabrina Glevissig została spalona na stosie kilka lat wcześniej, a los Sheali zależy od wyborów gracza.

W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” Filippa i Margarita próbują odbudować Lożę, tym razem proponując Ciri miejsce na równych prawach. W finałowej bitwie na Skellige czarodziejki swoją magią nie pozwalają Dzikiemu Gonowi uciec. Oba wątki pochodzą wyłącznie z gier.

Najczęstsze pytania

Kto założył Lożę Czarodziejek? Filippa Eilhart, przy wsparciu Margarity Laux-Antille, Triss Merigold i Keiry Metz. Stało się to w sierpniu 1267 roku, kilka tygodni po przewrocie na Thanedd.

Gdzie obradowała Loża? W zamku Montecalvo w Redanii, należącym do Filippy Eilhart.

Dlaczego Loża przyjmowała tylko kobiety? Założycielki uznały, że mężczyźni zbyt łatwo kierują się emocjami i ambicją, a magia jest sprawą zbyt ważną, by powierzać ją ich rękom.

Czy Yennefer należała do Loży? Została na nią sprowadzona wbrew własnej woli i szybko uciekła, bo nie zgadzała się na plany wobec Ciri. W grze „Wiedźmin 3” współpracuje z czarodziejkami odbudowującymi Lożę.