Przejdź do treści

Szczury

także: banda Szczurów

Szczury

Kim są Szczury

Szczury to banda młodych rozbójników działająca na pograniczu świeżo podbitym przez Nilfgaard, na ziemiach Geso i Ebbing. Tworzyło ją sześcioro wyrzutków: herszt Giselher, elfka Iskra, Mistle, Kayleigh, Reef i Asse. Latem 1267 roku dołączyła do nich Ciri, która przyjęła imię Falka. We wrześniu tego samego roku całą szóstkę zabił łowca nagród Leo Bonhart w osadzie Zazdrość. Banda występuje w sadze Andrzeja Sapkowskiego od końcówki „Czasu pogardy” przez „Chrzest ognia” po „Wieżę Jaskółki”.

Sami mówią o sobie „Szczury z Pogranicza” i chełpią się sprytem, węchem do łupów i tym, że nie ma na nich mocnych. Nazwę przejęli od kogoś, kto kiedyś rzucił ją w nich jako obelgę.

Skład bandy

Każde z nich ma za sobą wojenną tragedię, a banda powstała z trzech par:

Wszyscy spotkali się podczas wiejskiego święta Lammas w Geso. Rozpoznali się po krzykliwych strojach, zrabowanych błyskotkach, pięknych koniach i mieczach noszonych nawet do tańca, a także po bucie i pogardzie dla wszystkich innych.

Jak działali

Nilfgaardzcy prefekci z początku lekceważyli Szczury. Liczyli, że banda jak wiele innych skończy na widłach chłopów albo pozabija się sama przy podziale łupów. Tak się nie stało, bo Szczurom nie chodziło o łup. Zabijały dla przyjemności, a zdobycz rozdawały po wsiach. Złoto i srebro szło na broń, stroje i ozdoby. Chłopi w zamian ukrywali ich, gościli i mylili pościg, a wiejska młodzież naśladowała ich stroje. Gdy prefekci wyznaczyli nagrody, donosiciele płonęli we własnych chałupach. Prób wprowadzenia do bandy szpiega też nic nie dało, bo Szczury nie przyjmowały obcych.

Ciri jako Falka

Wyjątkiem stała się Ciri. W „Czasie pogardy”, po ucieczce z Thanedd i przejściu przez pustynię Korath, trafia w ręce łowców ludzi. W karczmie w Glyswen siedzi obok schwytanego Kayleigha, któremu pomaga się uwolnić, gdy reszta Szczurów napada na karczmę. Po kłótni w bandzie - Iskra widzi w niej dziecko, Mistle od razu bierze ją w obronę - dziewczyna zostaje. Podaje imię Falka, od słowa ze Starszej Mowy oznaczającego sokoła.

W „Chrzcie ognia” Falka staje się jedną z nich: rabuje, zabija i nosi ten sam tatuaż róży co Mistle, z którą łączy ją związek. Jeden z napadów, na powóz córki barona Casadei, ściąga na bandę zemstę barona, który zleca Bonhartowi schwytanie Falki żywcem. Znajomy handlarz Hotspurn ostrzega Szczury, że łowca jest już na ich tropie, i przynosi wieść o cesarskiej amnestii. Banda nie zamierza się poddać ani uciekać.

Rzeź w Zazdrości

W „Wieży Jaskółki” Szczury, przekonane, że są lepsze od band, które Bonhart wybił wcześniej, jadą do Zazdrości, żeby go zabić. Ciri, która tuż przedtem odłączyła się od nich, zawraca, ale nie zdąży ich ocalić. Bonhart zabija całą szóstkę, obcina im głowy dla nagrody i każe Ciri na to patrzeć. Ją samą bierze żywcem, bo ma na nią osobne zlecenie, a potem zmusza do walk na arenie. Ciała Szczurów pochowano w Zazdrości. Po śmierci Bonharta w zamku Stygga Ciri odwiedza tam ich groby.

W grach i serialu

W grach CD Projekt RED banda się nie pojawia. W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” Ciri ma jednak tatuaż róży i wspomina, że to pamiątka po kimś bliskim - ukłon w stronę Mistle.

W serialu Netflixa Szczury pojawiają się pod koniec trzeciego sezonu i w czwartym. Grają ich m.in. Christelle Elwin (Mistle) i Ben Radcliffe (Giselher). 30 października 2025 roku, razem z czwartym sezonem, Netflix wydał film „The Rats: A Witcher Tale” o bandzie sprzed spotkania z Ciri. Jego fabuła, z napadem na arenę Houvenaghela i wiedźminem Brehenem, to pomysł scenarzystów, a nie wątek z książek.

Najczęstsze pytania

Kto należał do Szczurów? Giselher (herszt), Iskra, Mistle, Kayleigh, Reef i Asse, a później Ciri jako Falka.

Kto zabił Szczury? Łowca nagród Leo Bonhart, we wrześniu 1267 roku w osadzie Zazdrość. Przeżyła tylko Ciri.

Dlaczego Ciri nazywała się Falka? Takie imię podała Szczurom. Pochodzi od słowa ze Starszej Mowy oznaczającego sokoła.

W której książce Ciri jest w bandzie Szczurów? Dołącza do nich pod koniec „Czasu pogardy”, jeździ z nimi w „Chrzcie ognia”, a rzeź bandy opisuje „Wieża Jaskółki”.