Filippa Eilhart

także: Philippa Eilhart

Kim jest Filippa Eilhart

Filippa Eilhart to redańska czarodziejka z Tretogoru, doradczyni króla Vizimira II i jedna z najbardziej wpływowych postaci politycznych sagi Andrzeja Sapkowskiego. Należy do nielicznych magów, którzy opanowali polimorfię: potrafi przemienić się w dużą szarą sowę. To ona przygotowała kontrprzewrót na wyspie Thanedd i założyła Lożę Czarodziejek, której przewodzi. Występuje we wszystkich pięciu tomach sagi, od „Krwi elfów” po „Panią Jeziora”, a w grach CDPR jest jedną z głównych postaci „Wiedźmina 2” i „Wiedźmina 3”.

Uczyła się pod okiem Tissaii de Vries, która uważała ją za jedną ze swoich najzdolniejszych uczennic. Walczyła w bitwie pod Sodden i zasiada w Radzie Czarodziejów. Ma ciemne włosy i czarne oczy, lubi czarne agaty, a w podróży nosi praktyczny, męski strój. Jaskier zalicza ją do kobiet, przy których sama myśl o flircie przyprawia o dreszcze, i złośliwie szacuje jej wiek na trzysta lat. Przez trzy lata była kochanką Dijkstry, szefa redańskiego wywiadu. Później woli kobiety, ale z Dijkstrą nadal blisko współpracuje.

Oxenfurt i Rience

W „Krwi elfów” Filippa towarzyszy Dijkstrze w Oxenfurcie, gdy ten przepytuje Jaskra o Geralta. Za wcześnie pyta przy tym o Ciri, czym zdradza, że wywiad interesuje się dziewczynką. W nocy, jako sowa, śledzi Jaskra i trafia do Geralta. Pomaga mu zastawić pułapkę na Rience’a, który poluje na Ciri, i bez skrupułów torturuje magią pośrednika, żeby wydobyć trop.

W chwili, gdy Geralt ma już Rience’a w garści, Filippa paraliżuje wiedźmina czarem i pozwala magowi uciec przez portal. Woli mieć go na oku i dojść do jego mocodawcy, niż zabić posłańca. Od umierającego najemnika dowiaduje się, że za Rience’em może stać ktoś z samej Kapituły.

Przewrót na Thanedd

W „Czasie pogardy” Filippa przybywa z Dijkstrą na zjazd czarodziejów w Aretuzie. Wie, że Vilgefortz i jego stronnicy przeszli na stronę Nilfgaardu i szykują zamach na czarodziejów wiernych Północy, więc uderza pierwsza. Nad ranem jej ludzie i agenci Dijkstry wyciągają zdrajców z łóżek i zakuwają ich w dwimeryt. Plan sypie się, gdy Tissaia de Vries, oburzona łamaniem jedności Bractwa, uwalnia uwięzionych, a do pałacu wdzierają się elfy Scoia’tael. W walce Filippa w postaci sowy rzuca się na czarodzieja, który próbuje pochwycić Ciri, a potem pozwala jej i Geraltowi odejść, spłacając dług za Rience’a.

Tej samej nocy ginie z ręki zamachowca król Vizimir. Redanią rządzi odtąd rada regencyjna, w której decydujący głos mają Dijkstra i Filippa.

Loża Czarodziejek

Przewrót rozbił Bractwo Czarodziejów, a Filippa od razu buduje coś w jego miejsce. W „Chrzcie ognia” otwiera w swoim zamku Montecalvo pierwsze posiedzenie Loży: tajnego związku, do którego należą wyłącznie kobiety, także czarodziejki z Nilfgaardu i elfka z Dol Blathanna. Loża ma służyć wyłącznie sprawom magii i nie dopuścić do katastrofy, jaką byłby świat bez niej. Na kolejnym spotkaniu Filippa zdradza swój plan: posadzić na tronie Koviru kogoś, kto włada Mocą. Kandydatką jest Ciri, którą Loża chce wydać za królewicza Tankreda Thyssena.

Yennefer, która nie godzi się na takie użycie Ciri, ucieka z Montecalvo. Filippa daje jej potem jasno do zrozumienia, że kto nie jest z Lożą, ten jest przeciw niej.

Pani Jeziora

W ostatnim tomie Loża przegrywa kilka rozgrywek naraz. Na Styggę dociera za późno, a o losie Cintry przesądza ślub cesarza z fałszywą Ciri. Czarodziejki każą więc zrównać zamek Vilgefortza z ziemią, żeby nikt nie odkrył ich błędów. Gdy prawdziwa Ciri staje przed Lożą w Montecalvo, słyszy propozycję: ma urodzić dziecko następcy tronu Koviru. Głosowanie, czy puścić ją na pożegnanie z Geraltem, kończy się remisem. Rozstrzyga je Filippa, która ku zdziwieniu wszystkich głosuje za.

W tym samym tomie Dijkstra zdobywa dowody, że zamachowiec, który zabił Vizimira, nie działał sam. Mówi o tym Filippie, a zaraz potem musi uciekać z kraju przed jej zabójcami. Powieść zdradza też dalsze losy czarodziejki. Kilka lat później, w czasie polowań na czarownice, Filippa ginie na torturach, nie dając się złamać. Przyszłe pokolenia czczą ją jako świętą męczennicę.

W grach

W „Wiedźminie 2: Zabójcach królów” Filippa jest jedną z głównych postaci. Po dojściu do władzy Radowida traci wpływy w Redanii i przebywa w Vergen jako doradczyni Saskii Smokobójczyni. Pomaga Geraltowi wydostać się z upiornej mgły, ale jednocześnie sama rzuca na Saskię urok, żeby nią sterować. Gra ujawnia też, że Loża maczała palce w spisku zabójców królów. W Loc Muinne ludzie Radowida więzią Filippę i wyłupują jej oczy. W zależności od wyborów gracza ucieka w sowiej postaci z pomocą Geralta albo Iorwetha.

W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” niewidoma Filippa ukrywa się w Novigradzie. Uwięziona w sowiej postaci przez bransoletę z dwimerytu, trafia w końcu do Dijkstry, a po odzyskaniu ludzkiej postaci rzuca się na niego. Potem pomaga Geraltowi w walce z Dzikim Gonem, bierze udział w spisku przeciw Radowidowi, a na koniec proponuje Ciri miejsce w Loży i liczy, że zostanie doradczynią przyszłej cesarzowej. W polskiej wersji obu gier głosu użycza jej Elżbieta Futera-Jędrzejewska.

W serialu

W serialu Netflixa Filippę zagrała Cassie Clare. Postać pojawia się od drugiego sezonu (2021), także pod postacią sowy.

Najczęstsze pytania

W co zmienia się Filippa Eilhart? W sowę. Polimorfia jest wśród czarodziejów wyjątkowo rzadka, a Filippa używa jej do szpiegowania i ucieczek.

Czy Filippa zabiła króla Vizimira? Saga nie pokazuje tego wprost, ale Dijkstra dowiaduje się, że zamachowiec nie działał sam, a Filippa zaraz potem nasyła na niego zabójców. Wszystko wskazuje, że to ona stała za zamachem.

Jak zginęła Filippa Eilhart? Według „Pani Jeziora” zmarła na torturach podczas polowań na czarownice, kilka lat po wydarzeniach sagi. Później uznano ją za świętą męczennicę.

Co łączyło Filippę i Dijkstrę? Byli kochankami przez trzy lata, a potem sojusznikami na redańskim dworze. Sojusz rozpadł się, gdy Dijkstra odkrył jej udział w zamachu na Vizimira.