Temeria
także: Królestwo Temerii
Czym jest Temeria
Temeria to jedno z czterech największych Królestw Północy, leżące w sercu Kontynentu między rzekami Pontar i Jaruga. Stolicą jest Wyzima, a w czasach sagi rządzi nią król Foltest. Graniczy z Redanią, Kaedwen, Aedirn, lasem Brokilon i Cidaris. Leży przy samej granicy z Południem, więc to ona przyjmuje na siebie najwięcej ciosów w wojnach z Nilfgaardem.
Temeria jest ludna, zamożna i silna militarnie. Znakiem królestwa są srebrne lilie na czarnym polu. W grach CD Projekt RED tło bywa niebieskie, stąd kojarzona przez graczy niebieska flaga z liliami.
Ziemie, miasta i lenna
Oprócz Wyzimy ważnymi miastami są Maribor i nadmorskie Gors Velen. Naprzeciw Gors Velen leży wyspa Thanedd z Aretuzą, szkołą czarodziejek. Nad Pontarem, po temerskiej stronie, stoi Grabowa Buchta, leżąca naprzeciw redańskiego Oxenfurtu.
Temerii podlega kilka ziem lennych. Księstwo Ellander ze świątynią Melitele rządzi się samo, ale uznaje zwierzchnictwo Wyzimy. Krasnoludzki Mahakam jest formalnie lennem, w praktyce niezależnym. Brugge, dawniej zależne od Cintry, po jej upadku przechodzi pod opiekę Temerii. Foltest zgłasza też prawa do Sodden, a po wojnach sięga po całe to królestwo.
Foltest i klątwa strzygi
Król Foltest to w sadze władca energiczny, ambitny i z tajemnicą. Opowiadanie „Wiedźmin”, otwierające zbiór „Ostatnie życzenie”, zaczyna się w Wyzimie. Z kazirodczego związku Foltesta z siostrą Addą urodziła się córka, na którą rzucono klątwę. Dziewczynka zmieniła się w strzygę, co noc wychodzącą z grobowca i mordującą ludzi. Król wyznacza nagrodę za odczarowanie, a nie za zabicie córki. Geralt spędza noc w krypcie i zdejmuje klątwę. To pierwsza przygoda Geralta w druku, a od Wyzimy zaczyna się też pierwsza gra.
Foltest rządzi silną ręką, ale musi się liczyć z możną szlachtą i bogatym kupiectwem. W Temerii ważną rolę odgrywają ludzie niskiego stanu, którzy doszli do wysokich urzędów, jak konstabl Jan Natalis, dowódca wojsk królestwa.
Ludzie i wiara
Najpopularniejszym kultem w Temerii jest kult bogini Melitele, opiekunki matek i rolników, ale czci się tu także Kreve i proroka Lebiodę. Nieludzie, krasnoludy, elfy i niziołki, mieszkają w miastach we własnych dzielnicach. Królestwo nie prześladuje ich otwarcie, ale pogromy zdarzają się i tutaj, a działalność elfich komand Scoia’tael podsyca nienawiść do wszystkich nieludzi.
Temeria w wojnach z Nilfgaardem
Temeria jest trzonem obrony Północy w obu wojnach. Po upadku Cintry w 1263 roku jej wojska walczą razem z Redanią, Aedirn i Kaedwen w bitwie pod Sodden, która zatrzymuje pierwszy najazd.
Podczas drugiej wojny Nilfgaard podbija Lyrię i Aedirn, podporządkowuje Verden, Brugge i Sodden i dochodzi do granic Temerii. Losy wojny rozstrzygają się w marcu 1268 roku w bitwie pod Brenną. Połączonymi siłami Północy dowodzi temerski konstabl Jan Natalis, a klęska marszałka Coehoorna zmusza Cesarstwo do zawarcia pokoju w Cintrze.
Temeria w grach
„Wiedźmin” (2007) rozgrywa się niemal w całości w Wyzimie i okolicach. Geralt, który stracił pamięć, trafia w konflikt Zakonu Płonącej Róży, elfich Scoia’tael i temerskiej władzy, a na koniec spotyka samego Foltesta.
„Wiedźmin 2: Zabójcy królów” zaczyna się od zabójstwa Foltesta w jego namiocie przy oblężeniu zamku La Valette. Geralt, oskarżony o zbrodnię, ucieka z Vernonem Roche’em, dowódcą temerskich oddziałów specjalnych zwanych Niebieskimi Pasami. Śmierć króla pogrąża Temerię w chaosie.
„Wiedźmin 3” pokazuje Temerię pod okupacją Nilfgaardu. Velen jest spustoszone wojną, a temerscy partyzanci Roche’a walczą o niepodległość. Od decyzji gracza zależy, czy Temeria wróci na mapę jako lenno Cesarstwa, czy zostanie wchłonięta przez Redanię.
Najczęstsze pytania
Jaka jest stolica Temerii? Wyzima.
Kto rządzi Temerią? W sadze i dwóch pierwszych grach król Foltest. Po jego śmierci w „Wiedźminie 2” królestwo zostaje bez króla.
Co jest w herbie Temerii? Srebrne lilie na czarnym tle. W grach CD Projekt RED najczęściej na niebieskim.
Kim są Niebieskie Pasy? To temerskie oddziały specjalne Vernona Roche’a z gier „Wiedźmin 2” i „Wiedźmin 3”, walczące ze Scoia’tael, a później z nilfgaardzkim okupantem.