Lyria i Rivia

także: Królestwo Lyrii i Rivii, Rivia, Lyria

Czym jest Lyria i Rivia

Lyria i Rivia to królestwo Północy leżące w dolinie Dol Angra, na północ od Jarugi, u wschodnich podnóży gór Mahakamu. Tworzą je dwa połączone kraje: Lyria i Rivia, z dwiema stolicami, letnią w Lyrii i zimową w Rivii. W czasach sagi Andrzeja Sapkowskiego rządzi nimi królowa Meve, jedna z nielicznych władczyń, które same dowodzą wojskiem. Dla czytelników Rivia jest jednak przede wszystkim słowem z imienia głównego bohatera: Geralt z Rivii.

Historia obu krajów jest burzliwa. O Lyrii i Rivii mówi się, że albo ze sobą wojują, albo są złączone unią. Za czasów Meve panuje unia: królowa, pochodząca z Lyrii, poślubiła króla Rivii i po jego śmierci rządzi sama, dbając o to, by oba narody były w królestwie równo reprezentowane.

Kraj

Lyria i Rivia to kraj rolniczy i górzysty. Między górami leżą żyzne doliny, gdzie uprawia się owoce i warzywa, a wielu czarodziejów osiedla się tu dla pięknych widoków. Zimy są łagodne, a śnieg, jeśli w ogóle spadnie, szybko topnieje. Królestwo słynie z najlepszych kuszników na Północy. Rivianie mówią ze swoistym akcentem, po którym łatwo ich rozpoznać, a w Temerii czy Aedirn przezwisko „Riv” brzmi jak obelga i oznacza kogoś, komu lepiej patrzeć na ręce. Zimowa stolica, miasto Rivia, leży nad jeziorem Loch Eskalott, znanym z gęstych mgieł, u stóp wzgórz Craag Ros, najdalej na wschód wysuniętego masywu Mahakamu.

Skąd Geralt „z Rivii”

Geralt wcale nie urodził się w Rivii. W Kaer Morhen Vesemir radził młodym wiedźminom, żeby wymyślili sobie nazwiska, bo wiedźmin z przydomkiem budzi więcej zaufania u zleceniodawców. Pierwszy pomysł Geralta, „Geralt Roger Eric du Haute-Bellegarde”, Vesemir wyśmiał jako pretensjonalny. Zostało więc skromniejsze „z Rivii”, a żeby brzmiało wiarygodnie, Geralt przyswoił sobie nawet rivski akcent.

Przydomek stał się prawdziwym tytułem dopiero w „Chrzcie ognia”. Drużyna Geralta przypadkiem trafia w sam środek bitwy o most na Jarudze, gdzie wojska królowej Meve walczą z Nilfgaardczykami. Geralt i Cahir przejmują dowodzenie nad cofającymi się oddziałami i ratują sytuację. W nagrodę Meve pasuje Geralta na rycerza, nadając mu tytuł „z Rivii”, tym razem zgodny z prawem.

Meve w Hagge

W „Krwi elfów” Meve zasiada przy stole tajnej narady władców Północy w zamku Hagge, obok Foltesta, Demawenda, Henselta i Vizimira. Królowie planują uderzenie na Nilfgaard i rozważają, co zrobić z zaginioną wnuczką Calanthe, której ręka dawałaby prawa do Cintry. Meve, jedyna kobieta w tym gronie, spiera się z królami o to, kto miałby poślubić dziewczynkę i zasiąść na tronie Cintry. Nie dochodzą do zgody, a milczące ustalenie, że dziecko nie może trafić w ręce Emhyra, nawet za cenę życia, przyjmuje z wyraźnym niesmakiem.

Wojna z Nilfgaardem

W lipcu 1267 roku, na początku drugiej wojny, Nilfgaard bez wypowiedzenia wojny najeżdża Lyrię i Rivię razem z sąsiednim Aedirn. W połowie lipca wojska Meve i Demawenda, liczące razem ledwie kilka tysięcy ludzi, zostają rozbite przez marszałka Menno Coehoorna w bitwie pod Aldersbergiem. Miasto Rivia, przygotowane na wielomiesięczne oblężenie, poddaje się po dwóch dniach: cechy i kupcy wymuszają kapitulację w zamian za obietnicę, że miasto po zapłaceniu okupu nie zostanie złupione. Królestwo zostaje niemal doszczętnie zniszczone. Meve się jednak nie poddaje. Uchodzi z kraju i z resztkami wojsk prowadzi partyzantkę na tyłach wroga, wspierana przez ochotników i uciekinierów. Lyria i Rivia zostają wyzwolone w czasie bitwy pod Brenną albo tuż przed nią. Po pokoju w Cintrze Meve zaczyna odbudowę.

Pogrom w Rivii

To w Rivii kończy się saga. W ostatnim rozdziale „Pani Jeziora” Geralt i Yennefer przebywają w mieście, gdy wybucha pogrom nieludzi. Geralt, broniąc krasnoludów i elfów, zostaje ciężko ranny widłami. Wiedźmin, który całe życie nosił imię tego miasta, właśnie w nim odnosi ostatnią ranę. Niechęć mieszkańców do innych ras to zresztą jedna z nielicznych rzeczy, które saga mówi o kulturze Rivii. Tłum rozpędza dopiero grad sprowadzony magią przez czarodziejki. Chwilę później zjawia się Ciri i we mgle nad Loch Eskalott zabiera Geralta i Yennefer łodzią - tak Sapkowski zamyka sagę, nie przesądzając wprost o ich losie.

W grach

Najwięcej miejsca poświęca królestwu „Wojna krwi: Wiedźmińskie opowieści” (2018), gra CD Projekt RED, w której gracz prowadzi królową Meve. Kampania zaczyna się w Lyrii tuż przed nilfgaardzką inwazją, a potem prowadzi przez Aedirn, Mahakam i Angren aż do odbicia zamku w Rivii. Gra pokazuje z perspektywy Meve także bitwę o most na Jarudze i pasowanie Geralta, ale wiele jej wątków, jak przewrót na lyryjskim dworze czy spór z synem Villemem, to wymysł twórców, a nie treść sagi.

„Wiedźmin 2” w retrospekcji pokazuje pogrom w Rivii i umieszcza go we wrześniu, podczas gdy w książce dzieje się w czerwcu 1268 roku. „Wiedźmin 3: Dziki Gon” zaczyna się już po kolejnej, trzeciej inwazji Nilfgaardu, w której Cesarstwo zajmuje większość ziem Meve.

Najczęstsze pytania

Czy Geralt pochodził z Rivii? Nie. Sam wymyślił ten przydomek na początku kariery, a w „Chrzcie ognia” królowa Meve oficjalnie nadała mu go, pasując go na rycerza.

Kto rządzi Lyrią i Rivią? W czasach sagi królowa Meve, wdowa po królu Rivii.

Jakie są stolice Lyrii i Rivii? Dwie: letnią jest Lyria, zimową Rivia.

Co stało się w Rivii na końcu sagi? Wybuchł pogrom nieludzi, podczas którego Geralt został ciężko ranny.