Vysogota z Corvo

także: Vysogota

Kim jest Vysogota z Corvo

Vysogota z Corvo to sędziwy uczony - lekarz, chirurg, alchemik, historyk, filozof i etyk, dawny profesor Akademii Oxenfurckiej i Akademii Imperialnej w Nilfgaardzie - który od około trzydziestu lat żyje jako pustelnik na bagnach Pereplut w Ebbing. Jesienią 1267 roku znajduje tam półżywą Ciri, ratuje jej życie i przez kilka tygodni słucha jej opowieści. Rozmowy Ciri z pustelnikiem tworzą ramę „Wieży Jaskółki”, w której występuje. Wspomina go także „Sezon burz”.

Vysogota jest już bardzo stary, siwy i słabnący. W chacie na bagnach trzyma kozę i kota, poluje na piżmaki i garbuje ich skóry, a w pobliskiej wsi wymienia je na żywność i wieści ze świata. Drogę przez trzęsawiska zna niewielu, a ranne mgły sprawiają, że obcy łatwo tu toną. Dla kogoś, kto chce się ukryć, to miejsce idealne.

Uczony wyklęty dwa razy

Vysogota zaczynał na Północy. Zdobył profesurę w Oxenfurcie i ożenił się, ale jedno z jego dzieł uznano za bezbożne, a za ateizm groziła wtedy w Redanii kara śmierci. Musiał uciekać, a żona nie poszła za nim.

Schronienia szukał na dalekim południu. W Castell Graupian w Nilfgaardzie przez mniej więcej dziesięć lat wykładał etykę w Akademii Imperialnej, ożenił się po raz drugi i miał dzieci. Znowu jednak nie potrafił milczeć. Opublikował traktat o zbrodniczości władzy absolutnej i wojen zaborczych, a potem związał się z dysydentami przeciwnymi Uzurpatorowi, który rządził wtedy Nilfgaardem. Spisek szybko wykryto, a współwięźniowie wskazali Vysogotę jako przywódcę. Uzurpator okazał mu łaskę: zamiast egzekucji skazał go na wygnanie z Cesarstwa pod karą śmierci. Druga żona się z nim rozwiodła, a dzieci się go wyrzekły.

Wygnaniec osiadł na bagnach Pereplut, które wtedy nie należały jeszcze do Cesarstwa. Później Nilfgaard zajął Ebbing i Vysogota znów znalazł się w jego granicach, a stare wyroki za zdradę nie wygasły ze zmianą władcy. Zamiast znów uciekać, postanowił zostać i się ukrywać.

Ocalenie Ciri

Pod koniec września 1267 roku Ciri ucieka z wioski Goworożec, gdzie Leo Bonhart miał ją przekazać Skellenowi. Rana od orionu, którym Skellen rzucił za nią, rozorała jej twarz. Na bagnach Pereplut, bliską śmierci, znajduje ją Vysogota i zabiera do swojej chaty. Jako chirurg przeprowadza skomplikowany zabieg, który ratuje jej życie. Blizna po tej ranie zostanie Ciri na zawsze.

Przez kolejne tygodnie dziewczyna dochodzi do siebie, a wieczorami opowiada staremu człowiekowi swoją historię: o życiu wśród Szczurów jako Falka, o Mistle, rzezi w Zazdrości i niewoli u Bonharta. Vysogota słucha, dopytuje i spiera się z nią. Jego pytania o winę, krzywdę i odpowiedzialność za zabijanie zmuszają Ciri do spojrzenia na siebie z boku, po raz pierwszy od czasów Szczurów. Stary uczony przywiązuje się do niej - przypomina mu drugą żonę i córkę.

Nie udaje mu się jednak odwieść jej od dalszej drogi. Przekonana, że Geralt i Yennefer nie żyją, a pościg wkrótce ją odnajdzie, Ciri wyrusza wkrótce po Saovine do legendarnej wieży Tor Zireael, w której widzi szansę ucieczki.

Śmierć

Vysogota nie przeżywa długo jej odjazdu. Umiera samotnie na podłodze swojej chaty, a nad bagnami zawodzi beann’shie. W ostatnich chwilach ten niewierzący filozof zwraca się jednak do bogów, na wypadek gdyby istnieli, i prosi, żeby czuwali nad wiedźminką w drodze.

W grach

W grach CD Projekt RED Vysogota się nie pojawia, ale jego imię pada. W pierwszym „Wiedźminie” (2007) Zoltan Chivay w jednej z filozoficznych rozmów z Geraltem odsyła go do dzieł Vysogoty z Corvo. Uczony ma też własną kartę w „Gwincie”.

Najczęstsze pytania

Kim był Vysogota z Corvo? Wygnanym uczonym i filozofem, byłym profesorem z Oxenfurtu i Nilfgaardu, który jako pustelnik na bagnach Pereplut uratował ranną Ciri.

W której książce pojawia się Vysogota? W „Wieży Jaskółki”. Wspomina go też „Sezon burz”.

Jak zmarł Vysogota? Samotnie w swojej chacie na bagnach, wkrótce po tym, jak Ciri wyruszyła do Tor Zireael.

Za co wygnano Vysogotę? Z Północy za dzieło uznane za bezbożne, a z Nilfgaardu za traktat przeciw tyranii i wojnom zaborczym oraz udział w spisku przeciw Uzurpatorowi.