Mistle
Kim jest Mistle
Mistle to rozbójniczka z bandy Szczurów, grupy młodych wyrzutków grasującej na pograniczu Nilfgaardu, i najbliższa osoba Ciri w czasie, gdy ta ukrywała się pod imieniem Falka. Łączył je związek, jedyna miłosna relacja Ciri w całej sadze. Mistle zginęła razem z resztą Szczurów z ręki łowcy nagród Leo Bonharta. Występuje w trzech ostatnich tomach sagi Andrzeja Sapkowskiego: od końcówki „Czasu pogardy” przez „Chrzest ognia” po „Wieżę Jaskółki”.
Jej imię w Starszej Mowie oznacza jemiołuszkę, niewielkiego ptaka. Wysoka i długonoga, z krótko ostrzyżonymi, sterczącymi jak szczotka jasnymi włosami, nosi czerwony kubrak, wysokie buty i mnóstwo błyskotek. Na wewnętrznej stronie uda ma wytatuowaną różę.
Przeszłość
Mistle pochodzi z zamożnej szlacheckiej rodziny z Thurn w Maecht, jednej z prowincji Cesarstwa. Jej ojciec poszedł walczyć w powstaniu przeciw Nilfgaardowi i zaginął. Gdy do miasta zbliżały się wojska tłumiące rebelię, rodzina uciekła, a Mistle zgubiła się w tłumie uchodźców. Wpadła w ręce łowców ludzi, a potem nilfgaardzkich maruderów, którzy wymordowali porywaczy i zgwałcili uprowadzone dziewczęta. Mistle jako jedyna przeżyła.
Znalazł ją Asse, syn wiejskiego kowala. Wędrowali razem, aż podczas święta w jednej z wiosek spotkali młodych ludzi takich jak oni: bez domu, bez przyszłości, zbuntowanych i bezwzględnych. Tak powstały Szczury, z Giselherem jako hersztem.
Szczury
Szczury nie przypominały zwykłych band. Zabijały częściej dla zabawy niż dla łupu, a zrabowane dobra rozdawały biedocie, która w zamian je ukrywała i myliła pogoń. Kochały piękne konie, stroje i ozdoby, pogardzały wszystkimi spoza bandy i nie przyjmowały obcych. Nilfgaardzcy prefekci wyznaczali za nich nagrody, a donosicieli banda paliła w chałupach. Mistle, jak głosiła plotka wśród chłopów, zabiła więcej ludzi, niż przeżyła wiosen.
Mistle i Ciri
Latem 1267 roku Szczury odbijają z rąk ścigających ich żołnierzy swojego kompana, a przy okazji uwalniają dziewczynę, którą ci więzili. To Ciri, po ucieczce z Thanedd i przejściu przez pustynię Korath samotna i wyczerpana. Mistle od pierwszej chwili bierze ją pod opiekę. Broni jej przed pozostałymi i odpędza Kayleigha, który próbuje ją zgwałcić, a potem sama zbliża się do niej.
Ich związek od początku jest nierówny. Mistle kocha zachłannie, Ciri długo przyznaje, że jest z nią przede wszystkim po to, żeby nie być znowu sama. Z czasem ta więź staje się prawdziwa. Obie noszą ten sam tatuaż róży, a Ciri, która przy Szczurach przyjmuje imię Falka, uczy się od nich okrucieństwa, ale też lojalności wobec swoich. Sapkowski pokazuje ten okres bez upiększeń: Ciri jest wtedy najbardziej zagubiona i najbardziej bezwzględna w całej sadze.
Śmierć w Zazdrości
We wrześniu 1267 roku Szczury, przekonane o swojej nieśmiertelności, jadą do osady Zazdrość, żeby rozprawić się z łowcą nagród Leo Bonhartem, który ich tropi. Bonhart zabija całą szóstkę i obcina im głowy dla nagrody. Przy życiu zostawia tylko Ciri, na którą ma osobne zlecenie. Bonhart zmusza ją potem do walk na arenie.
Śmierć Mistle zamyka dla Ciri etap Falki i daje jej jeden cel: zemstę na Bonharcie. Tę zemstę spełnia dopiero w „Pani Jeziora”, w zamku Stygga. W opowiadaniu „Coś się kończy, coś się zaczyna” Ciri wciąż ją wspomina.
W grach i serialu
W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” imię Mistle nie pada. Ciri ma jednak tatuaż róży, a zapytana o niego odpowiada, że to pamiątka po kimś bliskim. To czytelny ukłon dla czytelników sagi.
W serialu Netflixa Mistle gra Christelle Elwin. Szczury pojawiają się w trzecim i czwartym sezonie, a 30 października 2025 roku, razem z czwartym sezonem, Netflix wydał film „The Rats: A Witcher Tale” opowiadający o bandzie.
Najczęstsze pytania
Co łączyło Mistle i Ciri? Związek miłosny z czasów, gdy Ciri jako Falka jeździła ze Szczurami. To jedyna miłosna relacja Ciri w sadze.
Kto zabił Mistle? Łowca nagród Leo Bonhart, w osadzie Zazdrość, razem z pozostałymi Szczurami.
W której książce pojawia się Mistle? Po raz pierwszy pod koniec „Czasu pogardy”, potem w „Chrzcie ognia” i „Wieży Jaskółki”, gdzie ginie.
Co oznacza imię Mistle? W Starszej Mowie oznacza jemiołuszkę.