Harpia
także: harpie, harpii
Czym jest harpia
Harpia to latający potwór o ciele drapieżnego ptaka, szponach zamiast dłoni i głowie przypominającej kobiecą. W grach CD Projekt RED należy do hybryd, czyli stworów łączących cechy różnych gatunków, to jeden z najczęściej spotykanych przeciwników w górach. Harpie żyją i polują stadami, gnieżdżą się na urwiskach i w skalnych wąwozach, cuchną padliną i ptasim łajnem, a przy tym mają słabość do błyszczących przedmiotów. U Andrzeja Sapkowskiego pojawiają się tylko we wzmiance w „Chrzcie ognia”; niemal cała wiedza o nich pochodzi z gier.
Nazwa i wygląd wywodzą się z mitologii greckiej. Harpie były tam skrzydlatymi demonami burzy i porywaczkami, a najsłynniejszy mit opowiada o tym, jak dręczyły ślepego króla Fineusa, porywając i zanieczyszczając jego jedzenie, dopóki nie przegnali ich Argonauci Kalais i Zetes, synowie Boreasza.
Harpie w książkach
W „Chrzcie ognia” Geralt zastanawia się w rozmowie, kto mógł dokonać pewnego krwawego czynu. Zaczyna od uwagi, że wiele śmierci przypisywanych potworom to w rzeczywistości sprawka zdziczałych psów, których w czasie wojny nie brakuje. Nie wyklucza jednak potworów i wymienia te, które wchodzą w grę: strzygę, harpię, graveira i ghula. To jedyna wzmianka o harpiach w sadze - Sapkowski nie opisuje ich wyglądu ani obyczajów.
Wygląd i zwyczaje w grach
W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” (2015) harpie mają pierzaste ciało, szerokie skrzydła i długie szpony, a ich głowy z daleka przypominają ludzkie. Bestiariusz gry podkreśla ich odrażający urok: makabryczny wygląd, smród zgnilizny i przeraźliwy skrzek. Gniazda łatwo rozpoznać po walających się kościach ludzi i zwierząt, piórach i skałach pokrytych łajnem - podobno omijają je nawet szczury.
Harpie polują w grupach od kilku do kilkunastu osobników. Pojedynczo są raczej tchórzliwe i ostrożne, ale zaciekle bronią gniazd, a mając przewagę liczebną, atakują nawet uzbrojonych ludzi. Nurkują kolejno na ofiarę, uderzają skrzydłami, dziobem i szponami i od razu wzbijają się poza zasięg miecza. Na ziemi są niezgrabne i powolne. Wiedźmin Letho mówi w grze, że większość potworów nie gromadzi w leżach żadnych skarbów - z wyjątkiem harpii, które zbierają błyskotki.
W „Wiedźminie 2: Zabójcach królów” (2011) harpie gnieżdżą się w wąwozach i starym kamieniołomie pod Flotsam. Dziennik gry opisuje je jako złośliwe kleptomanki, które zakładają gniazda w pobliżu ludzkich osad, bo zwierzętom nie ma czego ukraść. Niektóre odmiany, jak harpie celaeno, kradną nie przedmioty, lecz sny, szczególnie te nasycone silnymi emocjami, i zamykają je w kryształach pożądanych przez czarodziejów. Oprócz zwykłych harpii w grach występują królowa harpii, harpie celaeno i erynie.
W dodatku „Serca z kamienia” pojawia się wątek redańskiego wynalazcy Nicolasa Vogla, który chciał wyszkolić harpie na królewskie siły powietrzne. Jego ukochane „harpijki” wymknęły się z klatek, a sprawa skończyła się tragicznie.
Jak walczyć z harpiami
W „Wiedźminie 3” harpie są podatne na:
- znak Aard, który strąca je na ziemię - najlepiej w odmianie działającej dookoła wiedźmina,
- bombę Kartacz,
- olej przeciw hybrydom na srebrnym mieczu.
Każda harpia z osobna ginie od kilku ciosów, kłopotem jest stado: gdy wiedźmin skupia się na dwóch przed sobą, kolejne nadlatują z tyłu. W „Wiedźminie 2” skuteczne są znak Igni, bo pierzaste skrzydła łatwo zajmują się ogniem, oraz pułapki na harpie, które uziemiają je na dobre.
Najczęstsze pytania
Czy harpie występują w książkach o wiedźminie? Tylko we wzmiance w „Chrzcie ognia”, gdzie Geralt wymienia harpię wśród możliwych sprawców krwawego czynu. Opis ich wyglądu i obyczajów pochodzi z gier.
Jaki olej na harpie w Wiedźminie 3? Olej przeciw hybrydom. Do tego znak Aard, który strąca je z powietrza, i bomba Kartacz.
Dlaczego harpie kradną błyskotki? Takie mają upodobanie według gier - to w ich gniazdach, w odróżnieniu od leż większości potworów, można znaleźć skarby. W „Wiedźminie 2” niektóre harpie kradną nawet sny.
Czym różni się harpia od erynii? Erynia to w grach bliska krewna harpii, większa i groźniejsza. W „Wiedźminie 3” żyje na Skellige, żywi się głównie padliną, a atakując, celuje w szyję i oczy ofiary.