Przejdź do treści

Gryf

także: gryfy

Gryf

Czym jest gryf

Gryf to skrzydlaty drapieżnik łączący cechy lwa i orła: ma kocie cielsko i ogon, a głowę z zakrzywionym dziobem, skrzydła i szpony drapieżnego ptaka. W świecie wiedźmina żyje w wysokich górach, gdzie zakłada gniazda i składa jaja. W książkach Andrzeja Sapkowskiego gryf pojawia się wyłącznie w przelotnych wzmiankach, za to w grze „Wiedźmin 3: Dziki Gon” należy do najbardziej rozpoznawalnych potworów - to z gryfem Geralt mierzy się w pierwszym dużym zleceniu gry.

Gryf ma w świecie wiedźmina dwie twarze. Jest groźną bestią, na którą wystawia się zlecenia, a zarazem jednym z najpopularniejszych zwierząt heraldycznych, symbolem odwagi i wierności.

Gryf w książkach

Saga nie poświęca gryfom żadnej osobnej sceny, ale kilka wzmianek dobrze pokazuje, jak groźnym są przeciwnikiem:

Z gryfem wiąże się też wątek wiedźmiński. Łowca nagród Leo Bonhart nosi przy sobie medaliony zabitych wiedźminów, a jeden z nich przedstawia głowę gryfa (albo orła - Ciri nie widzi go dokładnie). Poza tym saga nie mówi nic o „Szkole Gryfa”. Twierdzę, rynsztunek i obyczaje cechu dopisały gry.

Wygląd i zwyczaje w grach

Najwięcej o gryfach mówią bestiariusze CD Projekt RED. W „Wiedźminie 3” gryf ma przednie łapy zrośnięte ze skrzydłami, ciemną kryzę na szyi, większą u samców, i opierzony lwi ogon. Jest na tyle silny, że unosi w szponach krowę albo konia. Gryfy dawniej żyły tylko wysoko w górach, gdzie polowały na świstaki i kozice, ale gdy ludzie zajęli niziny, odkryły łatwiejszą zdobycz: bydło, owce i pasterzy. Dziś są plagą całej Północy, choć wciąż omijają gościńce i miasta, gdzie łatwo o wiedźmina.

Gryfy łączą się w pary na całe życie i bronią partnera do śmierci. Ofiarę wyszukują węchem, atakują, pikując z dużej wysokości, a jeśli pierwszy cios nie zakończy walki, dobijają ją dziobem i pazurami. Zadają głębokie, mocno krwawiące rany. Gry znają też dwie groźniejsze odmiany: większego gryfa królewskiego i archegryfa, który pluje żrącym kwasem i nie boi się ognia.

Gryf z Białego Sadu

„Wiedźmin 3: Dziki Gon” zaczyna się od polowania na gryfa. Geralt i Vesemir szukają Yennefer w Białym Sadzie, a dowódca nilfgaardzkiego garnizonu zgadza się powiedzieć, dokąd pojechała czarodziejka, dopiero gdy wiedźmin zabije gryfa królewskiego, który napada na okolicę. Śledztwo ujawnia przyczynę: nilfgaardzki patrol zabił samicę wysiadującą jaja, a owdowiały samiec zaczął się mścić. Wiedźmini wabią go na pole przynętą z ziela, które przyciąga gryfy, Vesemir daje Geraltowi kuszę, a gryf, raz ściągnięty na ziemię, ginie od srebra. Za dowód wykonania zlecenia Geralt zabiera jego głowę.

W dalszej części gry i w dodatkach gryfy i archegryfy spotyka się w Velen, na Skellige i w Toussaint. Osobnym zleceniem jest archegryf zwany Opinikusem, gnieżdżący się w okolicach Oxenfurtu.

Jak walczyć z gryfem w grach

W „Wiedźminie 3” gryf jest podatny na olej przeciw hybrydom, bombę kartacz i znak Aard. Kusza albo Aard strącają go z powietrza, a na ziemi walczy się srebrnym mieczem. Najgroźniejsze są szarża z daleka i pikowanie, dlatego najlepiej trzymać się blisko i atakować z boku, a nie od frontu. Na krwawienie pomaga znak Quen i eliksir Jaskółka. Przy archegryfie Igni i bomby zapalające na nic się nie zdają, trzeba za to uważać na kwas, który przeżera pancerz.

Gryf w mitologii

Gryf nie jest stworem słowiańskim. Wywodzi się z mitologii starożytnego Bliskiego Wschodu i Grecji, gdzie strzegł złota, a potem na stałe wszedł do średniowiecznej heraldyki. W Polsce to m.in. godło Pomorza i herb rodu Gryfitów. Gry nawiązują do tej tradycji: bestiariusz „Wiedźmina 3” zauważa, że za wierność i waleczność gryfy trafiają do herbów.

Najczęstsze pytania

Jak pokonać gryfa w Wiedźminie 3? Olej przeciw hybrydom, kusza albo Aard, żeby ściągnąć go na ziemię, bomba kartacz i srebrny miecz. Na krwawienie Quen albo Jaskółka.

Dlaczego gryf z Białego Sadu atakował ludzi? Nilfgaardczycy zabili jego partnerkę w gnieździe. Gryfy łączą się w pary na całe życie, więc samiec zaczął mścić się na okolicy.

Czy gryf występuje w książkach? Tak, ale tylko we wzmiankach - m.in. w „Krwi elfów” i „Mieczu przeznaczenia”. Żadna scena z walką z gryfem w sadze się nie pojawia.

Czym różni się gryf od archegryfa? Archegryf to odmiana z gier: pluje kwasem i jest odporny na ogień. Gryf królewski jest po prostu większy.