Czarne Słońce

także: klątwa Czarnego Słońca, Przekleństwo Czarnego Słońca, Mania Obłąkanego Eltibalda

Czym jest Czarne Słońce

Czarne Słońce to zaćmienie słońca, z którym czarodziej Eltibald powiązał złowrogą przepowiednię, znaną jako Przekleństwo albo klątwa Czarnego Słońca. Według niej dziewczynki z możnych rodów urodzone w czasie zaćmienia miały nosić w sobie zło i przygotować zagładę ludzkości. Sceptycy nazywali całą teorię Manią Obłąkanego Eltibalda. Wątek pochodzi z opowiadania „Mniejsze zło” ze zbioru „Ostatnie życzenie” Andrzeja Sapkowskiego, a jego najsłynniejszą ofiarą jest Renfri, księżniczka z Creyden, zwana Dzierzbą.

W samych książkach Czarne Słońce pojawia się właściwie tylko w tym jednym opowiadaniu. Rozbudowały je dopiero gry CD Projekt RED, które dopisały do niego kolejne „przeklęte” księżniczki.

Przepowiednia Eltibalda

Eltibald nie wymyślił swojej wizji z niczego. Jak tłumaczy w „Mniejszym złu” Stregobor, jego gorący zwolennik, mag odczytał napisy na menhirach Dauków i na płytach nagrobnych z nekropolii Wożgorów, a do tego zebrał legendy i podania bobołaków. Wszystkie te źródła miały mówić o zaćmieniu jako zapowiedzi powrotu Lilit, bogini czczonej na wschodzie pod imieniem Niya, i końca rodzaju ludzkiego. Drogę do tego powrotu miało utorować sześćdziesiąt kobiet w złotych koronach, które zaleją krwią rzeczne doliny.

Złote korony wskazywały na córki władców i możnych. Po zaćmieniu przyszło na świat wiele takich dziewczynek i to na nie padło podejrzenie. Zdaniem Stregobora wśród nich rzeczywiście pojawiały się mutacje i okrutne charaktery. Geralt, który w przepowiednie nie wierzy, słucha tych wywodów z wyraźną nieufnością.

Polowanie na księżniczki

Czarodzieje, którzy uwierzyli Eltibaldowi, postanowili zapobiec katastrofie. Z opowieści Stregobora wynika, że dziewczynki najpierw tropiono i zabijano, a w miarę możności przeprowadzano sekcje ich ciał, szukając dowodów na mutację. Gdy okazało się, że trudno z góry rozpoznać, która z nich jest groźna, zaczęto je zamykać w wieżach. Ten plan też się nie sprawdził, bo książęta i rycerze zaczęli uwalniać uwięzione królewny.

Stregobor wylicza przykłady tych, które przetrwały i miały potwierdzać przepowiednię. Silvena, pani na Naroku, przejęła władzę na tyle wcześnie, że czarodzieje nie zdążyli po nią sięgnąć, a w jej kraju działy się straszne rzeczy. Fialka, córka Evermira, uciekła z wieży po samodzielnie splecionym sznurze i siała postrach w Północnym Velhadzie. Bernikę z Talgaru uwolnił z wieży królewicz, a ona sama zaczęła potem rządzić, zdaniem Stregobora niezbyt sprawiedliwie.

Renfri i Blaviken

Renfri, córka księcia Fredefalka z Creyden, urodziła się tuż po zaćmieniu. Jej macocha Aridea chciała się jej pozbyć, a Stregobor uznał ją za mutantkę. Dziewczynka przetrwała zamachy, została rozbójniczką i sama zaczęła polować na czarodzieja. Finał rozgrywa się w Blaviken, gdzie Geralt odmawia zabicia jej na zlecenie Stregobora, ale ostatecznie zabija ją na rynku, żeby zapobiec rzezi mieszkańców. Czarodziej chce dokonać sekcji zwłok, by dowieść swojej teorii, lecz wiedźmin mu na to nie pozwala.

Opowiadanie celowo nie rozstrzyga, czy klątwa była prawdziwa. Renfri była okrutna, ale nie wiadomo, czy taka się urodziła, czy uczynili ją taką ludzie, którzy od dziecka traktowali ją jak potwora. Przepowiednia mogła się spełnić sama, właśnie przez prześladowania, które miały jej zapobiec.

W grach

W przygodzie „Cena neutralności”, dodatku do pierwszego „Wiedźmina”, klątwa Czarnego Słońca staje w centrum fabuły. Deidre Ademeyn, księżniczka z Caingorn urodzona pod Czarnym Słońcem i dziecko niespodzianka Eskela, szuka schronienia w Kaer Morhen. Ściga ją brat, który obawia się jej praw do tronu, oraz czarodziejka Sabrina Glevissig, która chce ją zbadać i rozstrzygnąć, czy klątwa istnieje. Geralt musi zdecydować, czy wiedźmini zachowają neutralność. W glosariuszu gry pojawia się też motyw uwięzionych w wieżach królewien i wiwisekcji jako rzekomo jedynego pewnego sposobu na wykrycie mutacji.

W dodatku „Krew i Wino” do „Wiedźmina 3” (2016) ofiarą przesądu okazuje się Sylvia Anna, zwana Syanną, starsza siostra księżnej Anny Henrietty z Toussaint. Urodzona podczas zaćmienia, była przez rodziców traktowana jak zagrożenie i w końcu wygnana z dworu. Jej zemsta na tych, których wini za wygnanie, napędza cały wątek Bestii z Beauclair.

W serialu

Serial Netflixa otwiera pierwszy sezon (2019) historią Renfri i Stregobora. Klątwa Czarnego Słońca jest tam motywem, dla którego czarodziej ściga księżniczkę, a spór o nią kończy się dla Geralta przydomkiem Rzeźnika z Blaviken.

Najczęstsze pytania

Co to jest klątwa Czarnego Słońca? Przepowiednia czarodzieja Eltibalda, według której dziewczynki z możnych rodów urodzone podczas zaćmienia słońca staną się okrutne i przygotują zagładę ludzkości.

W której książce pojawia się Czarne Słońce? W opowiadaniu „Mniejsze zło” ze zbioru „Ostatnie życzenie”, w historii Renfri i Stregobora.

Czy klątwa Czarnego Słońca była prawdziwa? Sapkowski tego nie rozstrzyga. Stregobor wierzy w nią bezgranicznie, Geralt uważa ją za zabobon, a los Renfri można czytać na oba sposoby.

Kto w grach był dotknięty klątwą Czarnego Słońca? Deidre Ademeyn w „Cenie neutralności” do pierwszego „Wiedźmina” i Syanna, siostra Anny Henrietty, w dodatku „Krew i Wino” do „Wiedźmina 3”.