Przejdź do treści

Wargi

Wargi

Czym jest warg

Warg to wyjątkowo duży i zajadły wilk, przeciwnik z gier CD Projekt RED. W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” bestiariusz opisuje wargi jako szczególnie groźną, złośliwą odmianę wilka, a w walce warg zwykle prowadzi watahę zwykłych wilków. W książkach Andrzeja Sapkowskiego wargów nie ma - to stwór spoza kanonu literackiego, zapożyczony z tradycji fantasy.

Warg nie ma w sobie nic magicznego. Nie jest przeklętym człowiekiem jak wilkołak ani stworem z innego świata jak potwory, które przyszły z Koniunkcją Sfer. To zwierzę, tyle że większe, silniejsze i groźniejsze od reszty stada.

Skąd się wzięła nazwa

Słowo pochodzi ze staronordyckiego „vargr”, czyli wilk, a zarazem wyjęty spod prawa wygnaniec. W mitologii nordyckiej tak nazywano przede wszystkim wilki mityczne: Fenrira oraz Skölla i Hatiego, które gonią po niebie słońce i księżyc. Językoznawcy wywodzą ten wyraz z pragermańskiego „wargaz”, a jego staroangielski odpowiednik „wearg” oznaczał wyrzutka i przestępcę. We współczesnym szwedzkim „varg” to po prostu wilk.

Do fantasy słowo wprowadził J.R.R. Tolkien: w „Hobbicie” (1937) wargi to wielkie, złe wilki, na których jeżdżą gobliny. U Tolkiena nie są zwykłymi zwierzętami - mówią, naradzają się i planują napady, więc badacz jego twórczości Tom Shippey uznał, że pisarz połączył w nich oba stare znaczenia: wilka i wyjętego spod prawa złoczyńcę. Od tamtej pory warg stał się stałym elementem bestiariuszy fantasy - i tą drogą, a nie przez słowiański folklor czy prozę Sapkowskiego, trafił do gier o wiedźminie. W grach CD Projekt RED pozostaje jednak zwierzęciem, bez tolkienowskiej inteligencji.

Warg wycięty z pierwszego „Wiedźmina”

Warg miał zadebiutować już w grze „Wiedźmin” (2007). Oficjalna strona gry zapowiadała go jako nowego stwora nieznanego pochodzenia, który grasuje w lasach wokół Wyzimy i atakuje wszystko, co spotka, zwierzę czy człowieka - to ludzie mieli nazwać go wargiem. Zachowały się grafiki koncepcyjne, ale ostatecznie potwór wypadł z gry.

Warg w „Wiedźminie 3”

Na ekran warg trafił dopiero w „Wiedźminie 3”. Spotyka się go wszędzie tam, gdzie wilki: w Białym Sadzie, w Velen, na Skellige, a w dodatku „Krew i Wino” także w Toussaint. Na jedną watahę przypada zwykle jeden warg. Jest wyraźnie większy od pozostałych wilków, zadaje mocniejsze ciosy i najdłużej wytrzymuje w walce.

Wargi nie mają w bestiariuszu osobnego wpisu - dzielą go z wilkami, a Geralt może go uzupełnić lekturą książki „Fauna Północy, tom 1”. Obok wargów wymienia ono jako szczególnie groźne śnieżnobiałe wilki, spotykane już tylko w dzikich górach archipelagu Skellige. Przypomina też, że wilki, choć zepchnięte przez potwory z czasów Koniunkcji w najdziksze ostępy, wciąż zabijają nieostrożnych podróżnych i myśliwych. Ich siłą jest współpraca: polują w grupach, okrążają ofiarę i atakują z kilku stron naraz. Obecność wilków bywa też ostrzeżeniem, bo dzielą tereny łowieckie z wilkołakami i leszymi, a leszy potrafi wezwać watahę do pomocy.

Z zabitego warga Geralt zbiera to samo co ze zwykłego wilka: psie sadło, surowe mięso, wątrobę wilka i skórę. Psie sadło i wątroba wilka to zarazem składniki oleju przeciw zwierzętom, który najlepiej sprawdza się właśnie przeciw wilkom.

Jak walczyć z wargiem

Najczęstsze pytania

Czy warg występuje w książkach o wiedźminie? Nie. To potwór wyłącznie z gier - wyciętego z pierwszej części i obecnego w „Wiedźminie 3”.

Czym różni się warg od wilkołaka? Warg to zwierzę, duża i agresywna odmiana wilka. Wilkołak to przeklęty człowiek, który zmienia się w bestię.

Jaki olej na wargi w Wiedźminie 3? Olej przeciw zwierzętom. Przydają się też znaki Igni i Aard.

Skąd pochodzi nazwa „warg”? Ze staronordyckiego „vargr” (wilk, wyrzutek). Do fantasy wprowadził ją Tolkien w „Hobbicie”.