Przejdź do treści

Troll

także: troll skalny, trolle, trolla, trolli

Troll

Czym jest troll

Troll to wielka, humanoidalna istota o skórze twardej jak kamień i ogromnej sile, w grach zaliczana do ogrowatych. W świecie wiedźmina nie jest bezmyślną bestią: trolle mówią, choć łamaną mową, żyją w parach, znają ogień i proste narzędzia, a najchętniej budują mosty i pobierają za przejście myto. W prozie Andrzeja Sapkowskiego pojawiają się tylko w anegdotach i wzmiankach - w „Ostatnim życzeniu”, „Mieczu przeznaczenia” i „Sezonie burz”. Rozbudowany obraz trolli, z ich zwyczajami, odmianami i imionami, pochodzi z gier CD Projekt RED.

Troll pod mostem to postać wzięta ze skandynawskich baśni, w których trolle czatowały przy mostach i przeprawach. Sapkowski przejmuje ten motyw i odwraca go w swoim stylu.

Trolle w książkach

Najbardziej znana wzmianka pada w „Głosie rozsądku”, ramowym opowiadaniu zbioru „Ostatnie życzenie”. Geralt opowiada, jak natrafił na trolla, który siedział pod mostem i żądał opłaty od przechodniów, a opornym łamał nogi. Wiedźmin poszedł do wójta zapytać, ile mu zapłacą za pozbycie się potwora. Wójt zdziwił się pytaniem: troll sam i starannie naprawia most, więc płacenie mu myta wychodzi taniej niż utrzymanie przeprawy. Dla Geralta to jeden z przykładów, że świat się zmienia i roboty dla wiedźminów ubywa - ludzie wolą ułożyć sobie życie z potworem, niż go zabić.

W „Granicy możliwości” z „Miecza przeznaczenia” uczestnicy wyprawy na smoka w Górach Pustulskich przejeżdżają przez most zbudowany niegdyś przez trolle. Jeden z miejscowych wyjaśnia, że trolle brały za przejazd słone opłaty, ale podróżnych było tak mało, że w końcu zbankrutowały i odeszły. Most został.

W „Sezonie burz” Geralt ściera się z Bue i Bangiem, dwoma olbrzymimi pomocnikami czarodzieja Sorela Degerlunda. To krzyżówki trolla i ogra, wyhodowane w magicznych eksperymentach - brutalne, zaskakująco szybkie i niezbyt bystre.

W grach

W „Wiedźminie 2: Zabójcach królów” (2011) trolle żyją w okolicach Flotsam i Vergen. Dziennik gry rozprawia się z legendą, że trolle są z kamienia i zamieniają się w skałę na słońcu: to zwykłe, żywe stworzenia z mięśniami i krwią pod twardą skórą, a dzień wolą od nocy, bo po ciemku się potykają. Łączą się w pary na całe życie, kochają budownictwo i gorzałkę i przepijają pieniądze z myta. Z trollem można się często dogadać; jeden z nich w zadaniu pod Flotsam opłakuje zabitą trollicę. W walce ciskają głazami z dużej odległości, szybko się regenerują i nie da się ich przewrócić, za to są wrażliwe na trucizny.

W „Wiedźminie 3: Dzikim Gonie” (2015) występują dwie odmiany:

Obie odmiany mają grzbiet pokryty skalną lub lodową naroślą, więc ciosy zadane od tyłu niewiele dają - trzeba walczyć z przodu, unikając kamieni i ciosów pięści, których nie da się sparować. Pomagają olej przeciw ogrowatym i znak Quen. Znak Aard nie ruszy trolla lodowego z miejsca.

W grze pojawia się też kilka trolli z imienia, na przykład Borys z Velen, który gotuje zupę z nekkerów i ściąga na siebie ich zemstę, oraz Bart, strażnik skarbca Sigiego Reuvena (czyli Dijkstry) w Novigradzie.

Najczęstsze pytania

Czy trolle zamieniają się w kamień na słońcu? Nie. Dziennik „Wiedźmina 2” nazywa to legendą: trolle mają zwykłe ciało i krew, a dzień wolą od nocy.

Czy troll to potwór czy istota rozumna? W świecie wiedźmina rozumna, choć prymitywna. Trolle mówią, budują mosty i można z nimi negocjować - dlatego wójt z anegdoty Geralta wolał płacić myto.

Jaki olej na trolla w Wiedźminie 3? Olej przeciw ogrowatym. Warto też mieć aktywny znak Quen i atakować od przodu, bo grzbiet trolla jest opancerzony.

Czy trolle występują w książkach Sapkowskiego? Tylko we wzmiankach: troll spod mostu z „Ostatniego życzenia”, trollowy most z „Granicy możliwości” i mieszańce trolla z ogrem w „Sezonie burz”.